YARGITAY 2. CEZA DAİRESİ

2. Ceza Dairesi         2024/2829 E.  ,  2024/3917 K.
"İçtihat Metni"T U T U K L U

İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2023/3310 E., 2023/3481 K.
SUÇ : Hırsızlık
HÜKÜM : Düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddi
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Kanun’un 286/1 maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1 maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1 maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1 maddesi uyarınca temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1 maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Antalya Cumhuriyet Başsavcılığının 21.09.2023 tarihli ve 2023/23785 Esas No.lu iddianamesi ile sanık hakkında; gece vakti katılanın yola park ettiği aracını plastik bir anahtarla açarak götürmesi şeklindeki eylemi nedeniyle hırsızlık suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 142/2-d, 143/1, 54/1, 58 ve 53/1 maddeleri gereğince cezalandırılmasına karar verilmesi istemiyle kamu davası açılmıştır.
2. Antalya 19. Asliye Ceza Mahkemesinin, 18.10.2023 tarihli ve 2023/615 Esas, 2023/716 Karar sayılı kararı ile; sanık hakkında hırsızlık suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 142/2-d ve 143/1 maddeleri uyarınca 9 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, aynı Kanun'un 53. maddesi gereği hak yoksunlukları uygulanmasına ve 58. maddesi gereği cezanın 2. kez mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.
3. Anılan kararın sanık ve müdafii tarafından istinaf edilmesi üzerine Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin, 12.12.2023 tarihli ve 2023/3310 Esas, 2023/3481 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık ve müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280/1-c maddesi uyarınca düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
1.Sanığın temyiz istemi; üst sınırdan ceza verilmesine neden olacak bir sebebin olmadığı, suçu gündüz vakti işlediği ve kararın temyizen incelenmesi talebine ilişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü
1. Sanığın olay günü gece saat 22:00 sıralarında mağdurun evinin önüne park ettiği aracı plastik anahtarla çalıştırmak suretiyle çaldığının tüm dosya kapsamı ile sabit olduğu Yerel Mahkemece kabul edilmiştir.
2. Sanık savunmasında atılı suçu kabul etmiştir. 15.08.2023 tarihli görüntü inceleme ve tespit tutanağı, 15.08.2023 tarihli olay yeri inceleme raporu dava dosyasında mevcuttur.
B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü
İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği ancak tekerrüre esas alınan ilâmın düzeltilmesine karar verildiği anlaşılmıştır.
IV. GEREKÇE
Mahkemece gösterilen gerekçelerin yerinde, yeterli ve kanunî olduğu, dosya kapsamında yer alan tutanaklar, sanığın ikrar içeren savunması, görüntü izleme tutanağı, İlk Derece Mahkemesince gösterilen gerekçe ve tüm dosya içeriği birlikte değerlendirildiğinde, sanığın üzerine atılı suçu işlediğinin sabit olduğu, suçun unsurlarının oluştuğu anlaşılmakla, sanığın temyiz sebepleri yerinde bulunmamış ve sanık hakkında kurulan hükümde hukuka aykırılık görülmemiştir.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin, 12.12.2023 tarihli ve 2023/3310 Esas, 2023/3481 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1 maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1 maddesi gereği Tebliğname'ye uygun olarak, TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1 maddesi uyarınca Gaziantep 13. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesine gönderilmek üzere, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 07.03.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.