YARGITAY 2. CEZA DAİRESİ

2. Ceza Dairesi         2024/2736 E.  ,  2024/3047 K.
"İçtihat Metni"

İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2013/686 E., 2016/258 K.
ŞİKÂYETÇİ : ...
SUÇLAR : Hırsızlık, mala zarar verme
HÜKÜMLER : Mahkûmiyet
TEMYİZ EDENLER : Sanık ..., sanıklar müdafii
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret, onama

A. Sanıklar Müdafiinin Temyiz İstemi Yönünden
Gaziosmanpaşa 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 06.04.2016 tarihli ve 2013/686 Esas, 2016/258 Karar sayılı kararının sanıklar müdafii tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:
Sanıkların 16.07.2014 ve 08.08.2015 tarihli ifadelerinde, müdafii istemediklerini beyan ettikleri, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 150. maddesinin 2. ve 3. fıkraları gereğince sanıklara zorunlu müdafi atanmasını gerektirecek bir durumun da bulunmadığı, sanıklara soruşturma aşamasında ve sorgu sırasında atanan müdafii ile yargılama sırasında aynı anda hazır bulunmadıkları, bu nedenle müdafiilik ilişkisinin kurulmadığı, gerekçeli kararın bu müdafiiye tebliğ edildiği anlaşılmakla; sanıklara soruşturma aşamasında atanan Av....’in sanıklar hakkındaki hükümleri temyize yetkisi bulunmadığı belirlenmekle; sanıklar müdafiinin temyiz isteminin, 1412 sayılı Kanun'un 317. maddesi gereğince, Tebliğname’ye aykırı olarak, REDDİNE,
B. Sanık ...'in Temyiz İstemi Yönünden
Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1.Gaziosmanpaşa Cumhuriyet Başsavcılığının 24.12.2013 tarihli ve 2013/12805 Esas numaralı iddianamesi ile sanık ... hakkında, şikâyetçiye ait evin kapı göbek kilidini kırmak suretiyle hırsızlığa teşebbüs etmesi şeklindeki eylemleri nedeniyle hırsızlık ve mala zarar verme suçlarından 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/1-b, 35, 151/1, 53. maddeleri gereğince cezalandırılmasına karar verilmesi istemiyle kamu davası açılmıştır.
2.Gaziosmanpaşa 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 06.04.2016 tarihli ve 2013/686 Esas, 2016/258 Karar sayılı kararı ile; sanık hakkında hırsızlık ve mala zarar verme suçlarından 5237 sayılı Kanun’un 142/1-b, 35, 62, 151, 62. maddeleri uyarınca sırasıyla 1 yıl 3 ay hapis ve 3 ay 10 gün hapis cezaları ile cezalandırılmasına, her iki hüküm yönünden aynı Kanun’un 53/1. maddesi gereği hak yoksunluklarının uygulanmasına ve cezaların mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık ...'in temyiz istemi, verilen kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
Olay tarihinde bir binaya giren şüpheli şahıslar olduğuna dair gelen ihbar üzerine olay yerine intikal eden polis ekiplerinin, sanıklar ...'i ve ...'yı apartman girişinde yakaladıkları, sanık ...'ın üstünden iki adet tornavida ve bir adet ingiliz anahtarı ele geçtiği, binada yapılan kontrolde, şikâyetçiye ait 5 nolu dairenin kapı göbek kilidinin kırık olduğu ve fakat evden çalınan bir eşyanın olmadığının tespit edildiği, sanık ...'ın aşamalarda suçlamaları kabul etmediği, ancak dosyada yer alan kolluk tutanağı ve olayın meydana geliş şekli dikkate alınarak, sanığın üzerine atılı hırsızlık ve mala zarar verme suçlarını işlediği tüm dosya kapsamı ile sabit olduğu Yerel Mahkemece kabul edilmiştir.
IV. GEREKÇE
Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ve yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Gaziosmanpaşa 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 06.04.2016 tarihli ve 2013/686 Esas, 2016/258 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğname’ye uygun olarak ONANMASINA, dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 26.02.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.