YARGITAY 2. CEZA DAİRESİ

2. Ceza Dairesi         2024/1328 E.  ,  2024/3246 K.
"İçtihat Metni"K A N U N Y A R A R I N A
B O Z M A
İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2021/511 E., 2022/1199 K.
ŞİKÂYETÇİ : ...
SUÇ : Hırsızlık
İNCELEME KONUSU
KARARLAR : Mahkûmiyet
KANUN YARARINA
BOZMA YOLUNA
BAŞVURAN : Adalet Bakanlığının istemi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İlgili kararın kanun yararına bozulması

I. İSTEM
Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 17.01.2024 tarihli ve KYB-2023/3215 sayılı kanun yararına bozma isteminin;
"Benzer bir olay sebebiyle Yargıtay 6. Ceza Dairesinin 23/12/2020 tarihli ve 2020/4411 esas, 2020/5446 sayılı ilâmında yer alan " ... Aynı apartman binasında ayrı dairelerde ikamet eden mağdurların dairelerinin giriş kapıları önünde bulunan ayakkabı dolaplarının içerisinden ayakkabıları çalan sanıkların eyleminin zincirleme şekilde işlenmiş tek bir hırsızlık suçunu oluşturduğu gözetilmeden, mağdur sayısınca üç ayrı hırsızlık suçundan hükümler kurulması suretiyle fazla ceza tayini, Bozmayı gerektirmiş, ... bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin açıklanan nedenle tebliğnamenin bir nolu bendine uygun iki nolu bendine aykırı olarak BOZULMASINA ... " şeklinde yer alan açıklamalar nazara alındığında, sanığın 17/06/2021 tarihinde müşteki ...'nin işletmekte olduğu iş yerine gelerek müşteki ...'ye ve aynı iş yerinde çalışan müşteki ...'e ait cep telefonlarını hırsızladığı kabul edilen somut olayda, sanığın eyleminin tek bir fiil ile birden fazla kişiye karşı gerçekleştiği ve 5237 sayılı Kanun'un 43/2. maddesi kapsamında zincirleme şekilde işlenmiş tek bir hırsızlık suçunu oluşturduğu cihetle, sanığın iki ayrı hırsızlık suçundan mahkumiyetine karar verilmesinde isabet görülmemiştir." şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.
II. GEREKÇE
1. 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 309. maddesi uyarınca kanun yararına bozma yoluna, istinaf veya temyiz incelemesinden geçmeden kesinleşen hüküm ve kararlar aleyhine gidilebilir.
2. Karar duruşmasında Adıyaman Açık Ceza İnfaz Kurumunda başka suçtan hükümlü olduğu anlaşılan ve hükmün yasa yolu bildiriminde 5271 sayılı Kanun'un 263. maddesine göre “bulunduğu cezaevi aracılığıyla vereceği dilekçe ile kararı istinaf edebileceği" belirtilmeyen kararın sanığın duruşmada beyan ettiği adresine 25.01.2023 tarihinde yakınına tebliğ edildiği ancak UYAP’tan yapılan incelemede sanığın tebligatın yapıldığı 25.01.2023 tarihinde Adıyaman Açık Ceza İnfaz Kurumunda olduğunun anlaşılması karşısında yapılan tebligatın usûlsüz olduğu ve inceleme konusu hükmün kesinleşmediği anlaşılmıştır.
3. Henüz kesinleşmediği belirlenen inceleme konusu hükmün, 5271 sayılı Kanun’un 272 vd. maddeleri uyarınca istinaf yoluna tabi olduğu, olağanüstü kanun yolu olan kanun yararına bozma talebine konu edilemeyeceği belirlenmekle, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin reddine karar vermek gerekmiştir.
III. KARAR
Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, kanun yararına bozma istemi doğrultusunda düzenlediği tebliğnamedeki düşünce yerinde görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 309. maddesindeki koşulları taşımayan KANUN YARARINA BOZMA İSTEMİNİN REDDİNE, dava dosyasının, Mahkemesine sunulmak üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 28.02.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.