YARGITAY 2. CEZA DAİRESİ

2. Ceza Dairesi         2024/1228 E.  ,  2024/3042 K.
"İçtihat Metni"MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2022/26 E., 2023/884 K.
SUÇ : Karşılıksız yararlanma
HÜKÜM : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:
Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;
1.Sanık hakkında Kayseri 2. İcra Müdürlüğü'nün 2014/509 takip dosya numaralı icra dosyası üzerinden, kaçak elektrik kullanım bedeline ilişkin takibe geçildiği, aylık 250,00 TL. olmak üzere 12 taksit ile ödemenin yapılacağı noktasında sanığın taahhüt verdiği ve iddianame tarihinden 1 ay kadar önce ilk taksiti alacaklı kurum vekiline elden ödediğinin anlaşılması karşısında; söz konusu kaçak kullanım bedelinin ödenip ödenmediği katılan kurumdan yeniden sorularak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerektiği gözetilmeden, eksik kovuşturma ile yazılı şekilde karar verilmesi,
2. 6352 sayılı Kanun'un yürürlüğe girdiği 05.07.2012 tarihi sonrasında işlenen karşılıksız yararlanma suçlarında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 163/3. ve 168/5. maddelerine göre soruşturma aşamasında Cumhuriyet Başsavcılığınca katılan kurumun cezasız ve vergili gerçek zararı bilirkişiye hesaplattırılıp, sanığa miktar da belirtilip usulüne uygun süre verilmek suretiyle “bilirkişinin hesapladığı kurumun cezasız ve vergili gerçek zararını soruşturma tamamlanmadan önce tamamen tazmin etmesi durumunda hakkında kamu davası açılmayacağına” dair bildirimde bulunulması gerektiği ve bildirim sonrası verilen sürede kurumun gerçek zararının soruşturma tamamlanmadan önce tamamen tazmin edilmesi halinde bu bir dava şartı olduğundan 5237 sayılı Kanun'un 168/5. maddesine göre kamu davasının açılamayacağı ve eğer soruşturma aşamasında bu ihtar işlemi yapılmamış olmasına rağmen sanık tarafından kovuşturma aşamasında katılan kurumun zararının tamamen karşılanması halinde bu ödemenin soruşturma aşamasında yapılmış gibi kabul edilerek sanık hakkında 5271 sayılı Kanun'un 223/8. maddesi uyarınca kovuşturma şartı gerçekleşmediğinden düşme kararı verilmesi gerekeceği, somut olayda bozma sonrası alınan bilirkişi raporunda kaçak kullanım bedeline ilişkin hesaplamanın bir kısmının normal tarifeye göre yapılmadığı ve yine bir kısmının cezalı olarak hesaplandığı; ancak normal tarifeye göre cezasız ve vergili gerçek zararın bilirkişiye hesaplattırılması gerektiği, ayrıca daha önce yapılan ödemeler kurumdan sorulup mahsup edildikten sonra kalan miktar belirlenip, sanığa bildirilerek ödeme yaptığı taktirde hakkında düşme kararı verileceğine ilişkin sanığa bildirim yapılması ve sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdirinde zorunluluk bulunması gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,
3. Bozma öncesi yapılan yargılamada, sanığın neticeten 3 ay 10 gün hapis cezası ile cezalandırıldığı ve anılan hüküm aleyhine bir temyiz istemi bulunmadığı, sanık hakkında 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hak gereği sonuç olarak 3 ay 10 gün hapis cezası üzerinden infazının yapılmasına karar verilmesi gerekirken, 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmesi,
4.Sanık hakkında kurulan hükümde kazanılmış hakkın uygulama maddesi olan 1412 sayılı Kanun'un 326/son maddesinin yazılmaması,
Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı isteme aykırı olarak BOZULMASINA, dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 26.02.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.