YARGITAY 2. CEZA DAİRESİ

2. Ceza Dairesi         2023/8781 E.  ,  2024/4222 K.
"İçtihat Metni"
B O Z M A Ü Z E R İ N E

İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2022/319 E., 2022/444 K.
ŞİKÂYETÇİ : ...
SUÇ : Hırsızlık
HÜKÜM : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında hırsızlık suçundan İlk Derece Mahkemesi tarafından verilen 13.10.2021 tarihli kararın Yargıtay 6. Ceza Dairesinin 17.03.2022 tarihli ve 2022/1612 Esas, 2022/3679 Karar sayılı ilâmı ile bozulması üzerine, her ne kadar İlk Derece Mahkemesi tarafından direnme kararı verildiği belirtilmiş ise de; direnme kararında, bozmadan önce verilen kararda yer verilmeyen yeni ve farklı gerekçeler gösterildiği, bu itibarla direnme kararının eylemli uyma sonucu verilen yeni bir hüküm olduğu ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 307/3. maddesi uyarınca doğrudan temyiz yoluna tabi olduğu belirlenmekle;
İlk Derece Mahkemesince bozma üzerine verilen kararın; 5271 sayılı Kanun’un 286/1 ve 307/3. maddeleri uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi uyarınca temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi uyarınca temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek, sanık müdafiinin temyiz isteminin, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/2-d. maddesi ile uygulama yapılmasının doğru olmadığına, olayda aracın anahtarının üzerinde olduğuna, erişimi çok kolay yerde olan anahtar ile aracın çalıştırıldığına, mağdurun şikâyetçi olmadığına, mağdurun dikkat ve özen göstermediğinden sanığın cezasında indirime gidilmesinin gerektiğine, olaydaki suçun hırsızlık değil güveni kötüye kullanma olduğuna, alt sınırdan ceza verilmesinin gerektiğine ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede;
Bozma sonrasında yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, şikâyetçinin bozma sonrası alınan beyanına ve gösterilen gerekçeye göre, sanık hakkında şikâyetçiye yönelik eylemi sebebiyle hırsızlık suçundan kurulan hükümde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, 5271 sayılı Kanun'un 302/1. maddesi uyarınca, usul ve yasaya uygun olan İlk Derece Mahkemesi kararına yönelik TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKMÜN ONANMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/4. maddesi uyarınca Denizli 9. Asliye Ceza Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 13.03.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.