YARGITAY 2. CEZA DAİRESİ

2. Ceza Dairesi         2023/8544 E.  ,  2024/2901 K.
"İçtihat Metni"

İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2019/2061 E., 2020/371 K.
SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlâli, mala zarar verme
HÜKÜM : İstinaf başvurularının esastan reddi
TEMYİZ EDENLER : Sanık ..., sanık ... ve müdafii
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret, bozma

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Sanık ... hakkında mala zarar verme ve işyeri dokunulmazlığının ihlâli suçlarından verilen hükümlerin İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin, 14.01.2021 tarihli ek kararı ile reddine karar verildiği, kararın sanık ve sanık müdafiine tebliğine rağmen temyiz edilmediği belirlenerek yapılan incelemede:

1) Sanık ... hakkında mala zarar verme ve işyeri dokunulmazlığının ihlâli suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde:
Hükmolunan cezaların miktar ve türü gözetildiğinde, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/2-a maddesi uyarınca, ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararlarının temyizi mümkün olmadığından, sanığın temyiz isteminin 5271 sayılı Kanun'un 298. maddesi uyarınca istem gibi REDDİNE,
2) Sanıklar hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümlerin temyiz incelemesinde:
5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin “Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.” ve aynı Kanun’un 294. maddesinin ise; “Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.” şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanık ...'un temyiz isteminin, pişman olduğuna, zararı ödemek istediğine, sanık ...'ın temyiz isteminin, haksız yere ceza verildiğine, sanık ... müdafiinin temyiz isteminin ise suçların maddi manevi unsurlarının bulunmadığına, lehe hükümlerin uygulanmadığına, hakkaniyete aykırı, eksik ve hatalı karar verildiğine ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede:
5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142. maddesinde 6545 sayılı Kanun’un 62. maddesi ile yapılan ve 28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren değişiklik uyarınca, sanıklara yüklenen 5237 sayılı Kanun'un 142/2-h ve 143. maddelerinde öngörülen suçun gerektirdiği cezanın alt sınırının 5 yıldan fazla olması ve Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, 14.10.2021 tarihli ve 2021/35 Esas, 2021/473 Karar sayılı kararı dikkate alınarak, 5271 sayılı Kanun'un 150/3. maddesi uyarınca sanıklara zorunlu müdafii atanması ve savunmalarının müdafii huzurunda alınması gerektiği gözetilmeden, ilk derece mahkemesince yargılamaya devam edilerek, sanık ...'ın ise önceki kimliği tahtında hakları hatırlatılarak savunması alınması gerekirken ikinci celsedeki müdafii huzurundaki beyanları ile yetinilerek aynı Kanun’un 188/1 ve 289/1-e-h maddelerine aykırı davranılması suretiyle sanıkların savunma haklarının kısıtlanması,
Bozmayı gerektirmiş, sanıkların ve sanık ... müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin açıklanan nedenlerle isteme uygun olarak BOZULMASINA,
5271 sayılı Kanun'un 304/2-a maddesi uyarınca bozma nedeni de dikkate alınarak gereği için dosyanın Torbalı 2. Asliye Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin de İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 22.02.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.