YARGITAY 2. CEZA DAİRESİ

2. Ceza Dairesi         2023/7980 E.  ,  2024/3274 K.
"İçtihat Metni"

İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2019/1694 E., 2020/2226 K.
SUÇ : Hırsızlık
HÜKÜM : Düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddi
EK KARAR : Temyiz isteminin reddi
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Sanığın hırsızlık suçundan cezalandırılması talebiyle açılan kamu davası akabinde ilk derece mahkemesince hırsızlık suçundan sanığın 142/2-h, 143, 62, 53, 58. maddelerinden 6 yıl 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği, anılan hükmün sanık tarafından istinaf edilmesi üzerine Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesince dosya üzerinden, mükerrirliğe esas alınan ilâmın çıkarılarak yerine başka bir ilâmın tekerrüre esas alınması suretiyle hükmün düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine karar verildiği, Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesinin bahsi geçen 25.11.2020 tarihli düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin kararının sanık tarafından süresi içerisinde temyiz edilmesi üzerine Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesinin 11.02.2021 tarihli ek kararıyla "hükmün kesin nitelikte olduğundan bahisle" sanığın temyiz isteminin reddine karar verildiği belirlenerek yapılan incelemede,
Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesinin bahsi geçen 25.11.2020 tarihli düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin kararının temyizi kabil olduğu anlaşılmakla, Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesinin isabetsiz olan 24.02.2021 tarihli ek kararının kaldırılmasına karar verilmiştir.
5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve 5271 sayılı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek, sanığın temyiz isteminin, "hırsızlık kastıyla hareket etmediğine, atılı suçtan beraat etmesi gerektiğine ve lehe hükümlerin uygulanması gerektiğine " ilişkin olduğu tespit edilerek yapılan incelemede;
Sanığa yüklenen 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/2-h, 143. maddelerinde öngörülen suçun gerektirdiği cezanın alt sınırının 5 yıldan fazla olması ve Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, 14.10.2021 tarihli, 2021/35 Esas, 2021/473 Karar sayılı kararı dikkate alınarak, 5271 sayılı Kanun'un 150/3. maddesi uyarınca sanığa zorunlu müdafi atanması gerektiği gözetilmeden aynı Kanun’un 188/1 ve 289/1-h maddelerine aykırı davranılarak sanığın savunma hakkının kısıtlanması,
Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan diğer yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, bozma kararı doğrultusunda işlem yapılmak üzere 5271 sayılı Kanun'un 304/2-b maddesi uyarınca, dosyanın gereği için Kayseri 7. Asliye Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin de Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 28.02.2024 gününde oy birliğiyle karar verildi.