YARGITAY 2. CEZA DAİRESİ

2. Ceza Dairesi         2023/7933 E.  ,  2023/4369 K.
"İçtihat Metni"
...
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2013/379 E., 2014/188 K.
...
SUÇ : Hırsızlık
HÜKÜM : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret

Bodrum 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 18.04.2014 tarihli ve 2013/379 Esas, 2014/188 Karar sayılı kararının sanık tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:
Sanık tarafından 18.07.2022 ve sonraki tarihli dilekçelerle eski hâle getirme talebi ile birlikte temyiz isteminde bulunulmuş olması, bu talebi inceleme merciinin Yargıtayın ilgili dairesi olması ve Bodrum Ağır Ceza Mahkemesinin 31.08.2022 tarihli ve 2022/1169 Değişik İş sayılı kararıyla Bodrum 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 25.07.2022 tarihli ve 2013/379 Esas, 2014/188 Karar sayılı eski hâle iade ve temyiz isteminin reddine dair ek kararın ortadan kaldırılmasına karar verilmiş olduğu anlaşılmıştır.

Sanığın infaz aşamasında denetim süresi içerisinde yeniden suç işlemesi nedeniyle erteli hapis cezasının aynen infazına ilişkin ek karara karşı 28.06.2017 tarihli dilekçe ile itirazda bulunduğu, ayrıca 02.01.2018 tarihli dilekçe ile uzlaşma talebinde bulunduğu, daha sonra da 18.07.2022 ve sonrası tarihli dilekçeler ile eski hâle getirme ve temyiz taleplerinde bulunduğu;
Sanığın yokluğunda verilen kararın, sanığın son bilinen adresine MERNİS şerhi yazılmaksızın tebliğe çıkarılması gerektiği gözetilmeden, duruşmada bildirilen adres ile aynı olan MERNİS adresine Tebligat Kanunu’nun 21/2. maddesine göre ve tebligat evrakında asker olduğu belirtilen sanığa yapılan 13.05.2014 tarihinde yapılan karar tebliği işleminin usûlsüz olduğu anlaşılmış ise de; 7201 sayılı Kanun'un 32. maddesinin "Tebliğ usulüne aykırı yapılmış olsa bile, muhatabı tebliğe muttali olmuş ise muteber sayılır. Muhatabın beyan ettiği tarih, tebliğ tarihi addolunur." şeklindeki hükmü dikkate alındığında sanığın 28.06.2017 tarihli ilk dilekçesi ve devamında sunduğu dilekçeler ile gerekçeli karardan haberdar olduğunun anlaşıldığı, karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 310/1. maddesinde belirlenen bir haftalık kanunî süre geçtikten sonra temyiz isteğinde bulunduğu, 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 2. maddesinde ''Herkes haklarını kullanırken ve borçlarını yerine getirirken dürüstlük kurallarına uymak zorundadır. Bir hakkın açıkça kötüye kullanılmasını hukuk düzeni korumaz” şeklindeki emredici düzenleme ile Kanun koyucu tarafından kişilere tanınan hakların belli sınırlar içinde kullanılması ve hakkın kötüye kullanılmasının hukuk düzenince hiçbir şekilde korunmayacağının belirtildiği, tüm bu hususlar birlikte değerlendirildiğinde, sanığın hükmü yasal süresinden sonra temyiz ettiği ve hükmün 1412 sayılı Kanun'un 305/1. maddesi gereği re’sen temyize de tabi olmadığı anlaşılmakla, sanığın temyiz isteğinin, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak REDDİNE, esası incelenmeyen dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 13.09.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.