YARGITAY 2. CEZA DAİRESİ

2. Ceza Dairesi         2023/7674 E.  ,  2023/4526 K.
"İçtihat Metni"
...
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2016/606 E., 2016/1010 K.
SUÇLAR : Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlâli, suç eşyasının satın alınması
veya kabul edilmesi
...
HÜKÜMLER : Mahkûmiyet
...
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama, bozma

Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 10/2. fıkrasının, “Bilinen en son adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması hâlinde, muhatabın adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresi, bilinen en son adresi olarak kabul edilir ve tebligat buraya yapılır.” hükmü ile gerçek kişilere yapılacak tebligat ile ilgili olarak iki aşamalı bir yöntem benimsenmiş olması karşısında, önce bilinen en son adres (bilinen bir adres yoksa ya da bilinen en son adres ile adres kayıt sistemindeki adres aynı ise MERNİS adresi olduğu belirtilmeksizin adres kayıt sistemindeki adres) esas alınarak, Tebligat Kanunu'nun 21/1. maddesine göre normal tebligat çıkarılıp, çıkarılan tebligatın bila tebliğ iade edilmesi hâlinde, aynı Kanun'un 21/2. maddesi uyarınca adres kayıt sistemindeki adres bilinen en son adres olarak kabul edilerek, merci tarafından, tebligata, Tebligat Kanunu'nun 23/1-8 ve Tebligat Kanunu'nun Uygulanmasına Dair Yönetmeliğin 16/2. maddesi hükümlerine göre, “Tebligat çıkarılan adres muhatabın adres kayıt sistemindeki adresi olduğundan, tebliğ imkansızlığı durumunda, tebligatın, Tebligat Kanunu'nun 21/2. maddesine göre bu adrese yapılması” gerektiğine dair şerh düşülerek tebliğ işlemlerinin tamamlanması gerektiği gözetilmeksizin, sanık ...'nin yokluğunda verilen hükmün doğrudan adres kayıt sistemindeki adresinde, 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 21/2. maddesine göre yapılan karar tebliği işleminin geçersiz olması ve Sanık ...'nin yokluğunda verilen kararın tebliğ edildiği 23.06.2016 tarihinde askerde olması nedeniyle yapılan tebligatın usûlsüz olduğunun anlaşılması karşısında, sanık ...'nin temyiz isteminin öğrenme üzerine süresinde olduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği sanıklar ... ve ...'in
temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1.Antalya Cumhuriyet Başsavcılığının, 11.04.2016 tarihli ve 2016/8442 Esas numaralı iddianamesi ile sanıklar ... ve ... hakkında, katılana ait evden birer gün ara ile televizyon, poşet içinde demir, kablo parçaları ve 2 adet av tüfeğini çalmaları şeklinde eylemleri nedeniyle hırsızlık ve konut dokunulmazlığının ihlâli suçlarından 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/2-h, 43, 116/1, 119/1-c, 43, 53. maddeleri gereğince cezalandırılmalarına; sanık ... hakkında ise, suça konu televizyon ve av tüfeklerini satın alması şeklindeki eylemi nedeniyle suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi suçundan 5237 sayılı Kanun'un 165/1, 53. maddeleri gereğince cezalandırılmasına karar verilmesi istemiyle kamu davaları açılmıştır.
2.Antalya 24. Asliye Ceza Mahkemesinin, 01.06.2016 tarihli ve 2016/606 Esas, 2016/1010 Karar sayılı kararı ile sanıklar ... ve ... hakkında hırsızlık ve konut dokunulmazlığının ihlâli suçlarından 5237 sayılı Kanun’un 142/2-h, 43, 62, 116/1, 43, 119/1-c, 62, maddeleri uyarınca sırasıyla 5 yıl 2 ay 15 gün hapis ve 12 ay 15 gün hapis cezaları ile cezalandırılmalarına, aynı Kanun’un 53/1. maddesi gereği hak yoksunluklarının uygulanmasına ve 58. maddesi gereği cezaların mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine; sanık ... hakkında suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi suçundan aynı Kanun’un 165/1, 62, 50. maddeleri uyarınca 3.000,00 TL ve 80,00 TL adlî para cezaları ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanıklar ... ve ... dilekçelerinde sadece hükümleri temyiz ettiklerini ifade etmişlerdir. Sanık ...'nin temyiz istemi, satın aldığı eşyaların çalıntı olduğunu bilmediğine ve suçsuz olduğuna ilişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
Katılanın evine 29.03.2016 ve 30.03.2016 tarihlerinde girilerek 2 adet av tüfeği, 1 adet televizyon ve poşet içinde demir, kablo parçalarının çalındığı, olayın meydana geldiği yerde iş yeri bulunan tanık ... 'in, sanık ...'i 30.03.2016 tarihinde katılanın evinin önünde gördüğü ve sanığı teşhis ettiği, sanık ...'in suçu diğer sanık ... ile işlediklerini ve suça konu eşyaları ...'ye sattıklarını ikrar ettiği, suça konu eşyaların bir kısmının sanık ...'de ele geçtiği, sanık ...'in de aşamalarda suçlamaları kabul ettiği ve sanıkların üzerlerine atılı suçları işlediklerinin sabit olduğu Yerel Mahkemece kabul edilmiştir.
IV. GEREKÇE
A. Sanıklar ... ve ... Hakkında Hırsızlık ve Konut Dokunulmazlığının İhlâli Suçlarından Kurulan Hükümler Yönünden
Sanık ...'in tekerrüre esas alınan Antalya 8. Asliye Ceza Mahkemesinin, 2012/838 Esas, 2012/1066 Karar sayılı mahkûmiyetine konu suçun 5237 sayılı Kanun'un 141/1. maddesinde yazılı ''hırsızlık'' suçuna ait olduğu ve 5271 sayılı Kanun'un 253. maddesinde 6763 sayılı Kanun ile yapılan değişiklik sonrası uzlaşma kapsamına alındığı, ancak UYAP kayıtlarının incelenmesinde anılan dosyada uzlaşmanın sağlanamaması sebebiyle 21.11.2017 tarihli ek karar ile ilâmın aynen infazına karar verildiği belirlenerek yapılan incelemede;
Sanıklar hakkında konut dokunulmazlığının ihlâli suçundan hükümler kurulurken, 5237 sayılı Kanun’un 43. maddesinin, aynı Kanun’un 119/1-c maddesinden önce uygulanması suretiyle aynı Kanun’un 61/5. maddesine aykırı davranılması, sonuç ceza miktarını değiştirmediğinden bozma nedeni yapılmamıştır.
Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasıfları ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanıkların yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.
B.Sanık ... Hakkında Suç Eşyasının Satın Alınması veya Kabul Edilmesi Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden
Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı anlaşıldığından, sanığın diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;
1. 24.10.2019 tarihli Resmî Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 7188 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile değişik 5271 sayılı Kanun'un 253. maddesi ile uzlaştırma hükümleri yeniden düzenlenmiş olup, sanığın eylemine uyan 5237 sayılı Kanun'un 165/1. maddesinde düzenlenen suçun uzlaşma kapsamına alındığı nazara alınarak, uzlaştırma işlemi yapılıp sonucuna göre sanığın hukukî durumunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunduğu anlaşılmıştır.
2. Kabule göre de; sanık ...'nin iki farklı tarihte suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi suçunu işlediğinin anlaşıldığı olayda, sanığın zincirleme suç hükümlerine göre suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi suçundan cezalandırılmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi hukuka aykırı bulunmuştur.
V. KARAR
A. Sanıklar ... ve ... Hakkında Hırsızlık ve Konut Dokunulmazlığının İhlâli Suçlarından Kurulan Hükümler Yönünden
Gerekçe bölümünün (A) bendinde açıklanan nedenlerle Antalya 24. Asliye Ceza Mahkemesinin, 01.06.2016 tarihli ve 2016/606 Esas, 2016/1010 Karar sayılı kararında sanıklar tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanıkların temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğname’ye uygun olarak, ONANMASINA,
B.Sanık ... Hakkında Suç Eşyasının Satın Alınması veya Kabul Edilmesi Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden
Gerekçe bölümünün (B) bendinde açıklanan nedenlerle Antalya 24. Asliye Ceza Mahkemesinin, 01.06.2016 tarihli ve 2016/606 Esas, 2016/1010 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321. maddesi gereği Tebliğname’ye uygun olarak, BOZULMASINA, bozma sonrası kurulacak hükümde aynı Kanun'un 326/son maddesinin gözetilmesine,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 18.09.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.