YARGITAY 2. CEZA DAİRESİ

2. Ceza Dairesi         2023/7671 E.  ,  2024/4201 K.
"İçtihat Metni" B O Z M A Ü Z E R İ N E

İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2020/98 E., 2022/5 K.
SUÇLAR : Hırsızlık, hakkı olmayan yere tecavüz
HÜKÜMLER : Mahkûmiyet
TEMYİZ EDENLER : Sanık müdafii, katılan vekili
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Düzelterek onama

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
Dosya içeriğine göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak;
1.Sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 52/4.maddesinin uygulanması sırasında hükmolunan adlî para cezalarının ‘10 eşit taksit halinde sanıktan tahsiline’ karar verilirken, taksit aralıkları gösterilmeyerek infazda duraksamaya neden olunması,
2-28.06.2014 tarihinde Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun’un 81. maddesi ile 5275 sayılı Kanun’un 106/3. maddesindeki "Hükümlü tebliğ olunan ödeme emri üzerine belli süre içinde adlî para cezasını ödemezse, Cumhuriyet savcısının kararı ile ödenmeyen kısma karşılık gelen gün miktarı hapis cezasına çevrilerek, hükümlünün iki saat çalışması karşılığı bir gün olmak üzere kamuya yararlı bir işte çalıştırılmasına karar verilir. Günlük çalışma süresi, en az iki saat ve en fazla sekiz saat olacak şekilde denetimli serbestlik müdürlüğünce belirlenir. Hükümlünün hakkında hazırlanan programa ve denetimli serbestlik görevlilerinin bu kapsamdaki uyarı ve önerilerine uymaması halinde, çalıştığı günler hapis cezasından mahsup edilerek kalan kısmın tamamı açık ceza infaz kurumunda yerine getirilir." şeklindeki düzenlemelere aykırı olarak hükümde infaz yetkisini kısıtlayacak şekilde hükmolunan adlî para cezasının ödenmemesi durumunda hapse çevrileceğinin ihtarına karar verilmesi,
3.5237 sayılı Kanun'un 154/1 ve 62. maddeleri uyarınca belirlenen 5 ay hapis ve 4 gün adlî para cezasının ayrı ayrı 3.000,00 TL ve 80,00 TL adlî para cezası olarak belirlenmesi gerekirken hapisten çevrilen ve doğrudan verilen adli para cezalarının toplanması suretiyle 3.080,00 TL adlî para cezasına hükmedilmesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafii ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeplerden dolayı 1412 sayılı Kanun'un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu aykırılıkların aynı Kanun'un 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün olduğundan hüküm fıkrasından "Sanık hakkında hükmedilen 150 gün + 4 gün toplam 154 gün sayısı adli para cezasının 5237 sayılı TCKnın 52. maddesi gereğince beher günü 20,00-TL olmak üzere 3.080,00-TL ADLÎ PARA CEZASI İLE CEZALANDIRILMASINA," şeklindeki cümle çıkarılarak yerine "Sanık hakkında hükmedilen 5 ay hapis cezasının 5237 sayılı Kanun'un 52/1-2 fıkraları uyarınca günlüğü 20,00-TL'den olmak üzere paraya çevrilmesiyle sanığın 3.000,00-TL ve 4 tam gün karşılığı 80,00 TL ADLİ PARA CEZASI İLE CEZALANDIRILMASINA," cümlesinin eklenmesine, “ödenmeyen para cezasının hapse çevrileceğinin ihtarına dair” kısımlar hükümlerden çıkarılarak yerine “Tayin olunan adlî para cezalarının birer ay ara ile 10 eşit taksit hâlinde tahsiline, ödenmeyen adlî para cezasının 6545 sayılı Kanun'un 81. maddesi ile değişik 5275 sayılı Kanun'un 106/3. maddesinde belirtilen yönteme uygun biçimde infazına” ibaresinin eklenmesine karar verilmek suretiyle diğer yönleri usûl ve yasaya uygun bulunan hükümlerin istem gibi DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 12.03.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.