YARGITAY 2. CEZA DAİRESİ

2. Ceza Dairesi         2023/5204 E.  ,  2024/4089 K.
"İçtihat Metni"

İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2020/858 E., 2020/914 K.
ŞİKÂYETÇİ : ...
SUÇA SÜRÜKLENEN ÇOCUK : ...
SUÇLAR : Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlâli, mala zarar verme
HÜKÜMLER : İstinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddi, istinaf
başvurularının esastan reddi, istinaf başvurusunun reddi
KARAR : Temyiz isteminin reddi
TEMYİZ EDENLER : Sanık ve suça sürüklenen çocuk
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret, onama

İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 21. Ceza Dairesinin, 16.12.2020 gün ve 2020/858 Esas, 2020/914 Karar sayılı kararının, sanık ve suça sürüklenen çocuk tarafından temyizleri üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:
Bölge Adliye Mahkemesi tarafından suça sürüklenen çocuk hakkında mala zarar verme suçuna ilişkin olarak 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 272/3-a maddesine göre istinaf yoluna başvurulamayacak olan kesin nitelikteki 1.320,00 TL adlî para cezası ile ilgili olarak verilen istinaf isteminin reddine dair kararına karşı 5271 sayılı Kanun’un 279/1-b maddesi uyarınca itiraz kanun yoluna başvurularak itirazın reddine kesin olarak karar verildiği gözetilerek yapılan incelemede;
Açılmış bir dava olmaması nedeniyle mala zarar verme ve konut dokunulmazlığının ihlâli suçlarından sanık hakkında verilen hükümlerin kaldırılıp karar verilmesine yer olmadığına karar verilmek suretiyle düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararının temyizinde sanığın hukuki yararının bulunmaması,temyizin kararın gerekçesine de yönelik olmaması karşısında; sanığın temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 298. maddesinin birinci fıkrası uyarınca, isteme uygun olarak REDDİNE,
Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen 30.12.2020 tarihli ve 2020/858 Esas, 2020/914 Karar sayılı suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık ve konut dokunulmazlığının ihlâli suçlarına, sanık hakkında hırsızlık suçuna ilişkin ek kararın; 5271 sayılı Kanun’un 296/2. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin ek kararı temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 296/2. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
Hükmolunan cezaların miktar ve türleri gözetildiğinde, 5271 sayılı Kanun'un 286/2-a maddesi uyarınca, ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararlarının temyizinin mümkün olmaması karşısında; temyiz isteminin reddine dair 30.12.2020 tarihli ek kararda bir isabetsizlik görülmediğinden sanığın ve suça sürüklenen çocuğun temyiz istemlerinin, aynı Kanun'un 296/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Didim (Yenihisar) 1. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 21. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 11.03.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.