YARGITAY 2. CEZA DAİRESİ

2. Ceza Dairesi         2023/3118 E.  ,  2023/3226 K.
"İçtihat Metni"
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2018/97 E. 2019/355 K.
SUÇ : Mala zarar verme
HÜKÜM : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi uyarınca temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. ... Cumhuriyet Başsavcılığının, 19.01.2012 tarihli ve 2012/282 Esas No.lu iddianamesiyle sanık hakkında şikâyetçinin aracının plakalarını ve hava yastığını sökmek ve muhtelif yerlerini çizmek şeklindeki eylemi nedeniyle mala zarar verme suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 151/1, 53 ve 58. maddeleri gereğince cezalandırılmalarına karar verilmesi istemiyle kamu davası açılmıştır.
2. ... 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 12.03.2015 tarihli ve 2012/59 Esas, 2015/175 Karar sayılı kararı ile mala zarar verme suçundan sanığın 5237 sayılı Kanun'un 151/1, 53 ve 58. maddeleri uyarınca 1 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarının ve mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanmasına karar verilmiştir.
3. Yerel Mahkeme kararının sanık tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 15. Ceza Dairesinin 11.01.2018 tarihli ve 2017/38195 Esas, 2018/235 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında uzlaşma hükümlerinin uygulanması gerektiği sebebiyle kararın bozulmasına karar verilmiştir.
4. Bozma sonrası yerel mahkemenin 25.06.2019 tarihli ve 2018/97 Esas, 2019/355 Karar sayılı kararı ile mala zarar verme suçundan sanığın 5237 sayılı Kanun'un 151/1, 53 ve 58. maddeleri gereğince 1 yıl hapis cezasıyla cezalandırılmasına hak yoksunluklarının ve mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanmasına karar verilmiştir.
5. Yerel Mahkeme kararının sanık tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 13. Ceza Dairesinin, 09.11.2020 tarihli ve 2020/7026 Esas, 2020/11184 Karar sayılı kararı ile işin incelemesinin Yargıtay 15. Ceza Dairesine ait olduğundan bahisle görevsizlik kararı verilmiştir.
6. Görevsizlik kararı üzerine dosya Yargıtay 15. Ceza Dairesine gönderilmiş, Dairenin 04.03.2021 tarihli ve 2020/10945 Esas, 2021/2466 Karar sayılı kararı ile işin incelemesinin Yargıtay 13. Ceza Dairesine ait olduğundan karşı görevsizlik kararı verilmiştir.
7. Yargıtay Ceza Daireleri Başkanlar Kurulunun 16.03.2022 tarih, 2021/Bşk-34 Esas, 2022/20 Karar sayılı kararı ile işin incelemesinin Yargıtay 13. Ceza Dairesinin alanına girmesi nedeniyle görevsizlik kararının kaldırılmasına ve dosyanın, temyiz incelemesi yapılması için Yargıtay 6. Ceza Dairesine gönderilmesine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık temyiz isteğinde; ailesi yurt dışında yaşadığı için uzlaşma edimini yerine getiremediğini, plakaları ruhsat sahibi ile sorun olduğu söylendiği için söktüğünü, şüpheden sanık yararlanır ilkesi gereği beraat etmesi gerektiğini bildirmiştir.
III. OLAY VE OLGULAR
1. Olay tarihinde dosyası temyize gelmeyen diğer sanık H.U.'nun katılan ...'in işlettiği araç kiralama üzerine çalışan iş yerine giderek 20 ... 80 plakalı aracı kiraladığı, ancak kira süresinin bitimine rağmen aracı teslim etmediği, teslim etmesi gereken aracı sanık ...'e verdiği, katılan ... ve şikâyetçi ...'in aracı GPS sistemi ile takibe aldıkları ve aracın ... İlçesinde bulunduğunu öğrendikleri, sanık ...'den sanık ...'in cep telefonu numarasını temin eden katılan ... ve şikâyetçi ...'in, sanık ...'i aradıkları, sanık ...'in aracı 1000 TL karşılığında verebileceğini söylediği, daha sonra tanık ...'ın yer göstermesi ile sanık ...'e ulaşıldığı ve aracın alınarak katılan ... ve şikâyetçi ...'e teslim edildiği, ancak aracın kiralandığı hâlinden farklı olarak araç takip sistemi ve hava yastıklarının söküldüğü, sanığın atılı mala zarar verme suçunu işlediği Yerel Mahkemece kabul edilmiştir.
2. Sanık aşamalarda plakaları söktüğünü ikrâr etmiştir.
IV. GEREKÇE
Sanığın atılı suçu işlediği aracın plakalarını söktüğüne dair ikrarı, tanık ve dosyası temyize gelmeyen diğer sanığın beyanları, şikâyetçi beyanları, dosyada mevcut tutanaklar ile sabit bulunmuş, yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık hakkında kurulan hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle ... 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 25.06.2019 tarihli ve 2018/97 Esas, 2019/355 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname'ye uygun olarak ONANMASINA, dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 31.05.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.