YARGITAY 2. CEZA DAİRESİ

2. Ceza Dairesi         2023/2986 E.  ,  2024/2630 K.
"İçtihat Metni"

İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2019/1612 E. 2019/1955 K.
ŞİKÂYETÇİ : ...
SUÇ : Hırsızlık
HÜKÜM : Düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddi
TEMYİZ EDENLER : Sanık ve müdafii
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanık ile müdafiinin temyiz istemlerinin, hükmün usûl ve yasaya aykırı olduğuna yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede;
Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 17.03.2020 tarih ve 2019/74 Esas, 2020/187 Karar sayılı içtihadında da değinildiği üzere; sanık hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/2-h maddesinin yanı sıra nitelikli hâl olarak kabul edilen 5237 sayılı Kanun’un 143. maddesinin de uygulanmasının talep edilmesi ve bu itibarla talep edilen cezanın alt sınırının 5 yıldan fazla olması nedeniyle, 5271 sayılı Kanun'un 150/3. maddesi uyarınca istemi aranmaksızın zorunlu olarak atanan müdafinin aynı Kanun'un 188/1. maddesi gereğince hükmün açıklandığı 09.05.2019 tarihli son oturumda hazır bulundurulması gerektiği gözetilmeden sanık müdafiinin yokluğunda karar verilerek aynı Kanun'un 289/1-e maddesine aykırı davranılması suretiyle savunma hakkının kısıtlanması,
Bozmayı gerektirmiş, sanık ve müdafiinin temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükmün açıklanan nedenle, 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği, istem gibi BOZULMASINA, dava dosyasının, aynı Kanun'un 304/2-b maddesi uyarınca Antalya 14. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 20.02.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.