YARGITAY 2. CEZA DAİRESİ

2. Ceza Dairesi         2023/29819 E.  ,  2024/2913 K.
"İçtihat Metni"T U T U K L U

İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2023/3328 E., 2023/3576 K.
SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlâli, mala zarar verme
HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret, onama

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Temyiz dışı sanık ... hakkında verilen istinaf başvurusunun esastan reddi kararının sanık müdafiine usûlüne uygun şekilde tebliğ edildiği, ancak sanık müdafiinin kararı temyiz etmediği, sanık ... adına ise tebligatın duruşmada alınan savunmasında bildirdiği bilinen en son adresi olan "7517 sokak No:58 Örnekköy Mahallesi Karşıyaka/İzmir" adresi yerine farklı bir adrese tebliğe çıkartıldığı, bu adresten adreste tanınmaması sebebiyle iade gelmesi üzerine aynı adrese bu kez Tebligat Kanunu'nun 21/2. maddesi gereği tebliğ edildiği, bahse konu tebligatın sanığın son bilinen adresine yapılmaması nedeniyle usûlsüz olduğu, her ne kadar 7201 sayılı Kanun'un 11. maddesi uyarınca vekil vasıtası ile takip edilen işlerde, sanığa yeniden karar tebliği gerekmediği belirtilmiş ise de; Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, 24.02.2022 tarihli ve 2019/16-573 Esas, 2022/119 Karar sayılı ilâmında belirtilen “Ceza yargılamasında adil yargılanma hakkının bir parçası olarak etkin başvuru yolu, İnsan Hakları Avrupa Sözleşmesi'nin (İHAS) 13. maddesi ve CMK'nın 34. maddesinin ikinci fıkrası, Tebligat Kanunu'nun 11. maddesinin son cümlesi ile CMK'nın 35. maddesinin 2. fıkrasındaki düzenlemeler ve müdafi ile vekil arasındaki farklılıklar da gözetildiğinde; sanığın ve müdafisinin yokluğunda verilen hükmün müdafiden başka, kamu davasının tarafı, süjesi, cezanın sorumlusu kısacası ilgilisi olan sanığa da ayrıca tebliğ edilmesi gerekmektedir.” şeklindeki kabul ve ilkeler göz önüne alındığında, yoklukta verilen karara karşı sanık müdafiinin kusurlu davranışı ile temyiz isteminde bulunulmaması nedeniyle, gerekçeli kararın sanık ...'e usûlüne uygun olarak (Öncelikle adı geçen sanığın bilinen en son adresine tebliğ yapılması, bu adrese tebliğ yapılamaması halinde MERNİS adresine MERNİS şerhi ile Tebligat Kanunu’nun 21/2. maddesine göre tebliğ yapılmak suretiyle) tebliği ile buna ilişkin belge sunması hâlinde sanığın temyiz dilekçesi de eklendikten ve temyiz istemi konusunda ek Tebliğname düzenlendikten sonra incelenmek üzere İADESİNİN mahallince sağlanması için dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 22.02.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.