YARGITAY 2. CEZA DAİRESİ

2. Ceza Dairesi         2023/29648 E.  ,  2024/6197 K.
"İçtihat Metni"MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2015/419 E., 2017/59 K.
SUÇLAR : Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlâli
HÜKÜMLER : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret

Turhal 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 16.02.2017 tarihli ve 2015/419 Esas, 2017/59 Karar sayılı kararının hükümlü tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:
Hükümlünün 20.11.2023 tarihli dilekçesi ile hırsızlık ve konut dokunulmazlığının ihlâli suçlarından hükmedilen hapis cezalarına yönelik temyiz başvurusu ile birlikte eski hale getirme isteminde de bulunduğu belirlenerek yapılan incelemede;
7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 10/2. fıkrasının, “Bilinen en son adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması hâlinde, muhatabın adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresi, bilinen en son adresi olarak kabul edilir ve tebligat buraya yapılır.” hükmü ile gerçek kişilere yapılacak tebligat ile ilgili olarak iki aşamalı bir yöntem benimsenmiş olması karşısında, önce bilinen en son adres (bilinen bir adres yoksa ya da bilinen en son adres ile adres kayıt sistemindeki adres aynı ise MERNİS adresi olduğu belirtilmeksizin adres kayıt sistemindeki adres) esas alınarak, Tebligat Kanunu'nun 21/1. maddesine göre normal tebligat çıkarılıp, çıkarılan tebligatın bila tebliğ iade edilmesi halinde, aynı Kanun'un 21/2. maddesi uyarınca adres kayıt sistemindeki adres bilinen en son adres olarak kabul edilerek, merci tarafından, tebligata, Tebligat Kanunu'nun 23/1-8 ve Tebligat Kanunu'nun Uygulanmasına Dair Yönetmeliğin 16/2. maddesi hükümlerine göre, “Tebligat çıkarılan adres muhatabın adres kayıt sistemindeki adresi olduğundan, tebliğ imkansızlığı durumunda, tebligatın, Tebligat Kanunu'nun 21/2. maddesine göre bu adrese yapılması” gerektiğine dair şerh düşülerek tebliğ işlemlerinin tamamlanması gerektiği gözetilmeksizin, hükümlünün yokluğunda verilen hükümlerin dosyada bilinen son adresinden farklı bir adrese yapılan karar tebliği işlemi geçersiz ise de; yapılan incelemede, sanığın 14.06.2016 tarihli dilekçesi ile herhangi bir temyiz isteminde bulunmadan hakkında mahsup hükümlerinin uygulanmasını talep ettiği, ayrıca 02.12.2020 ve 02.07.2021 tarihli dilekçeleri ile uzlaşma talebinde bulunduğu, bu taleplerine dair ek kararların kendisine tebliğ edildiği, dolayısıyla sanığın verilen karardan haberdar olduğunun anlaşılmış olması karşısında, 1412 sayılı CMUK'nın 310. maddesinde öngörülen yasal bir haftalık süreden sonra ilk olarak 20.11.2023 tarihinde temyiz eden hükümlünün temyiz isteminin ve yerinde görülmeyen eski hale getirme isteminin aynı Kanun'un 317. maddesi gereği Tebliğname’ye uygun olarak REDDİNE, esası incelenmeyen dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 22.04.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.