YARGITAY 2. CEZA DAİRESİ

2. Ceza Dairesi         2023/29560 E.  ,  2024/2619 K.
"İçtihat Metni"
T U T U K L U
İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2023/2241 E., 2023/760 K.

SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlâli, mala zarar verme
HÜKÜMLER : İstinaf isteminin esastan reddi
TEMYİZ EDENLER : Sanık ve müdafii
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret, onama

Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299/1. maddesi gereği takdîren reddine karar verilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;
1- Sanık hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlâli ve mala zarar verme suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;
Hükmolunan cezaların miktar ve türü gözetildiğinde, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/2-a maddesi uyarınca, ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararlarının temyizi mümkün olmadığından, sanık ve müdafiinin temyiz istemlerinin 5271 sayılı Kanun'un 298. maddesi uyarınca istem gibi REDDİNE,
2- Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;
5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanığın temyiz isteminin hakkında soyut beyanlara ve varsayımlara dayalı olarak hüküm kurulduğu için beraatine karar verilmesi gerektiği ile sanık müdafiinin temyiz isteminin sanık hakkında atılı suçu işlediğine dair her türlü şüpheden uzak delil olmamasına rağmen, eksik araştırma sonucu mahkûmiyet kararı verildiğine, teşebbüs hükümlerinin doğru uygulanmadığına, takdiri indirim sebeplerinin uygulanması gerektiğine, ikinci kez mükerrirlik hükümlerinin ise uygulanmaması gerektiğine yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede;
Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;
5275 sayılı Kanun’un 108/3. maddesi hükmü uyarınca ikinci kez tekerrür hükümlerinin uygulanması durumunda hükümlünün koşullu salıvermeden yararlanamayacağı göz önüne alınarak, hırsızlık suçundan kurulan hükümde sanığa ait tekerrüre esas alınan Muş 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 25.05.2022 tarihli ve 2021/105 Esas, 2022/431 Karar sayılı ilâmı ile verilen 2 yıl 1 ay hapis cezası ile mahkûmiyetine ilişkin ilamında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 58. maddesinin uygulandığı anlaşılmakla, ikinci kez mükerrir olan sanık hakkında cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanamayacağının gözetilmemesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanık ve müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan Van Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin 25.09.2023 tarihli ve 2023/2241 Esas, 2023/760 Karar sayılı istinaf başvurusunun esastan reddine yönelik hükmünün 5271 sayılı Kanun'un 302/2-4. madde ve fıkrası gereğince BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın aynı Kanun’un 303/1. maddesine göre düzeltilmesi mümkün olduğundan, Muş 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 12.07.2023 tarihli ve 2023/385 Esas, 2023/637 Karar sayılı kararının 5237 sayılı Kanun'un 58. maddesinin uygulanmasına ilişkin kısmından “cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına” ilişkin kısmın çıkartılmasına karar verilmek suretiyle, diğer yönleri usûl ve yasaya uygun olan Van Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin kararına yönelik TEMYİZ İSTEMİNİN DÜZELTİLEREK ESASTAN REDDİNE, dosyanın 5271 sayılı Kanun'un 304/1. maddesi gereğince Muş 2. Asliye Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin ise Van Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 19.02.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

M/d