YARGITAY 2. CEZA DAİRESİ

2. Ceza Dairesi         2023/29424 E.  ,  2024/3162 K.
"İçtihat Metni"

İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2023/2054 E., 2023/2059 K.
SUÇ : Hırsızlık
HÜKÜMLER : İstinaf başvurularının esastan reddi
TEMYİZ EDENLER : Sanık ..., sanık ... müdafii
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İade, onama

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
I.Sanık ...'in Temyiz İsteminin İncelenmesi
Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 10.12.2023 tarihli ve 2023/122782 numaralı tebliğnamede, sanık müdafii tarafından dosyaya sunulan 02.08.2023 tarihli, temyizden feragat ettiği ve kararın kesinleştirilmesini talep ettiği dilekçe ile sanık müdafiinin temyiz isteğinden vazgeçtiği değerlendirilerek, dosyanın incelenmeksizin mahalline iadesi talep edilmişse de; 5271 sayılı Kanun'da kanun yollarına ilişkin genel hükümlerin düzenlendiği bölümde yer alan ve “Başvurudan vazgeçilmesi ve etkisi” başlığı altında hüküm altına alınan anılan Kanun’un 266/1. maddesi uyarınca, kanun yoluna başvurulduktan sonra bundan vazgeçilmesi, mercii tarafından karar verilinceye kadar geçerli ise de, 02.08.2023 havale tarihli dilekçenin henüz bir kanun yolu başvurusu yapılmadan sanık müdafii tarafından dosyaya sunulduğunun, ardından ise sanık tarafından temyiz isteminde bulunulduğunun anlaşılması karşısında, anılan dilekçenin kanun yoluna başvurudan vazgeçme dilekçesi olarak kabulünün mümkün olmadığı ve sanık tarafından dosyaya sunulan 14.09.2023 tarihli temyiz dilekçesinin 5271 sayılı Kanun 291/1. maddesinde belirlenen 15 günlük kanunî süre geçtikten sonra sunulduğu anlaşılmakla, sanık sanığın temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 298 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca, oy birliğiyle REDDİNE,
II. Sanık ... Müdafii Av. ...'in Temyiz Talebinin İncelenmesi
Sanık ile arasında vekâlet ilişkisi bulunmayan ve mahkemece atanan müdafi olmadığı anlaşılan Av. ...'in sanık adına temyizden feragat etmeye yetkisi olmadığı belirlenerek yapılan incelemede;
İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
5271 sayılı CMK’nın 288. maddesinin “Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.” ve aynı Kanun’un 294. maddesinin ise; “Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.” şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanık müdafiinin temyiz isteminin, sanığın üzerine atılı suçu işlemediğine ve verilen cezanın ölçülü olmadığına ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede;
Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, istinaf isteminin esastan reddine dair karar hukuka uygun bulunduğundan, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, 5271 sayılı Kanun'un 302/1. maddesi uyarınca, usûl ve yasaya uygun olan Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin kararına yönelik TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKMÜN ONANMASINA,
Dava dosyasının 5271 sayılı Kanun'un 304/1. maddesi uyarınca Antalya 38. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 27.02.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.