YARGITAY 2. CEZA DAİRESİ

2. Ceza Dairesi         2023/28988 E.  ,  2024/3583 K.
"İçtihat Metni"MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2015/353 E., 2015/496 K.
ŞİKÂYETÇİ : ...
SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlâli
HÜKÜMLER : Mahkûmiyet
TEMYİZ EDENLER : Sanıklar müdafii, sanık ...
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

A. Sanıklar Müdafiinin Temyiz İstemi Yönünden
İstanbul 40. Asliye Ceza Mahkemesinin, 29.12.2015 tarihli ve 2015/353 Esas, 2015/496 Karar sayılı kararının sanıklar müdafii tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:
5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunun'un 150. maddesinin 2. ve 3. fıkraları gereğince sanıklara zorunlu müdafii atanmasını gerektirecek bir durumun bulunmadığı, sanıkların 02.09.2015 tarihli duruşmada müdafii istemediklerini de ifade ettikleri, dosyada bulunan yetki belgesinde, Avukat ...'nun sanıklar ... ve ...'a müdafii olarak atandığı, ayrıca karar duruşmasına yetki belgesi ile katılan Avukat ...'in sanıklar ... ve ... müdafii olarak hazır bulunduğu, ancak sanıklar ... ve ...'ın adı geçen müdafiiler ile hiç yan yana gelmedikleri ve sanıkların atanan müdafiilerden haberdar olmadıkları, Avukat ... ve Avukat ...'in sanıklar müdafiileri olarak hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunmadığı belirlenmekle; sanıklar müdafiinin temyiz isteminin, 1412 sayılı Kanun'un 317. maddesi gereğince, Tebliğname’ye aykırı olarak, REDDİNE,
B. Sanık ...'ın Temyiz İstemi Yönünden
Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1.İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 30.07.2015 tarihli ve 2015/29841 Esas numaralı iddianamesi ile sanık hakkında, bir iş yerinden kablo çalması şeklindeki eylemi nedeniyle hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçlarından 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/2-h, 116/1, 119/1-c, 53/1 maddeleri gereğince cezalandırılmasına karar verilmesi istemiyle kamu davaları açılmıştır.
2.İstanbul 40. Asliye Ceza Mahkemesinin, 29.12.2015 tarihli ve 2015/353 Esas, 2015/496 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçlarından 5237 sayılı Kanun’un 142/2-h, 35, 116/1, 119/1-c maddeleri uyarınca sırasıyla 2 yıl 1 ay hapis ve 10 ay hapis cezaları ile cezalandırılmasına, her iki hüküm yönünden aynı Kanun’un 53/1. maddesi gereği hak yoksunluklarının uygulanmasına karar verilmiştir.
3. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 10.01.2021 tarihli ve 2022/79980 sayılı, bozma görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdi olunmuştur.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık ... dilekçesinde sadece hükmü temyiz etmek istediğini ifade etmiştir.
III. OLAY VE OLGULAR
1.27.07.2015 günü saat 13:30 sıralarında, sanığın suça konu binaya girerek bakır kabloları söktüğü ve yakmaya başladığı, tanık ...'in binadan dumanlar yükseldiğini görmesi üzerine yaptığı kontrolde sanığı gördüğü ve polise ihbarda bulunduğu, olay yerine intikal eden polis ekiplerinin sanığı suça konu eşyalar ile bina içerisinde yakaladığı ve İlk Derece Mahkemesince sanığın teşebbüs aşamasında kalan hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçlarından cezalandırılmasına karar verildiği anlaşılmıştır.
2.Sanık aşamalardaki ifadesinde suçlamaları kabul etmiştir. Şikâyetçi soruşturma ve kovuşturma aşamasında dinlenmemiştir.
IV. GEREKÇE
A. Tebliğnamedeki Görüş Yönünden
Sanığın aşamalarda suçlamaları kabul etmesi, tanığın ayrıntılı beyanları, 27.07.2015 tarihli kolluk tutanağına göre sanığın olay yerinde yakalanmalarının anlaşılması karşısında; şikâyetçinin dinlenmesinin dosyaya bir katkı sunmayacağı anlaşılmakla; beyanının alınması gerektiğine ilişkin Tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.
B.Sanık ... Hakkında Hırsızlık Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden
Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık ...'ın yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.
C.Sanık ... Hakkında İş Yeri Dokunulmazlığının İhlâli Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden
Sanık hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçundan hüküm kurulurken 5237 sayılı Kanun'un 116/2 maddesinden uygulama yapılırken, uygulama maddesinin 5237 sayılı Kanun'un 116/1 olarak gösterilmesi mahallinde düzeltilebilir yazım hatası olarak kabul edilmiştir.
Sanığın yargılama konusu eylemi için, 5237 sayılı Kanun’un 116/1, 119/1-c maddeleri uyarınca belirlenecek cezanın üst sınırına göre aynı Kanun’un 66/1-e maddesinde belirtilen 8 yıllık olağan dava zamanaşımının, karar tarihinden inceleme tarihine kadar gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir.
V. KARAR
A. Hırsızlık Suçundan Kurulan Hükümler Yönünden
Gerekçe bölümünde (B) bendinde açıklanan nedenlerle İstanbul 40. Asliye Ceza Mahkemesinin, 29.12.2015 tarihli ve 2015/353 Esas, 2015/496 Karar sayılı kararında sanık ... tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık ...'ın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye aykırı olarak, ONANMASINA,
B. İş Yeri Dokunulmazlığının İhlâli Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden
Gerekçe bölümünün (C) bendinde açıklanan nedenle İstanbul 40. Asliye Ceza Mahkemesinin, 29.12.2015 tarihli ve 2015/353 Esas, 2015/496 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321/1 maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı Kanun’un 223/8. maddesi uyarınca gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, DÜŞMESİNE, 04.03.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.