YARGITAY 2. CEZA DAİRESİ

2. Ceza Dairesi         2023/28306 E.  ,  2024/3969 K.
"İçtihat Metni"MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2018/291 E., 2018/883 K.
SUÇ : Hırsızlık
HÜKÜM : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Dosya incelenerek gereği düşünüldü.
Sanık hakkında İstanbul 37. Asliye Ceza Mahkemesinin 03.04.2012 tarih ve 2011/566 Esas, 2012/681 Karar sayılı kararı ile hırsızlık suçundan TCK'nın 141/1, 168/2, 62, 50 ve 52/4. maddeleri uyarınca 3.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği, kararın sanık müdafiinin temyizi üzerine Yargıtay 2. Ceza Dairesinin 05.03.2014 tarihli ve 2013/17400 Esas, 2014/5951 Karar sayılı kararı ile sanığın eyleminin TCK'nın 142/1-b maddesi kapsamında olduğunun tespiti ile bozulmasına karar verildiği, bozma üzerine yapılan yargılamada, sanık hakkında TCK'nın 142/2-b, 168/2 ve 62.maddeleri uyarınca belirlenen 10 ay hapis cezasının CMK'nın 231/8.maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği, 29.12.2015 tarihli kararın 19.01.2016 tarihinde kesinleştiği, sanığın deneme süresi içerisinde 06.06.2017 tarihinde işlediği hırsızlık ve banka kartlarının kötüye kullanılması suçlarından hapis cezası ile cezalandırıldığı ve bu mahkûmiyet kararının da kesinleştiği, yapılan ihbar üzerine, mahkemenin 28.12.2018 tarih ve 2018/291 Esas, 2018/883 Karar sayılı kararı ile 29.12.2015 tarihli hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının geri alınarak, sanığın TCK'nın 142/2-b, 168/2 ve 62. maddeleri uyarınca 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına istinaf yolu açık olmak üzere karar verildiği, sanığın istinaf dilekçesi üzerine İstanbul Bölge Adliye Mahkemesinin 02.07.2020 tarih ve 2019/477 Esas, 2020/1510 Karar sayılı kararı ile İstanbul 37. Asliye Ceza Mahkemesinin 28.12.2018 tarihli hükmünün bozulmasına karar verildiği, bölge adliye mahkemesinin bozma kararı sonrasında mahkemenin 27.06.2022 tarih ve 2020/292 Esas, 2022/286 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında mahkûmiyet hükmü kurulduğu belirlenmekle; 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun’un 6723 sayılı Yasa'nın 33. maddesi ile değişik 8/1 maddesi uyarınca, Bölge Adliye Mahkemesinin, 26.09.2004 tarihli ve 5235 sayılı Kanun’un geçici 2. maddesi uyarınca Resmî Gazete’de ilan edilecek göreve başlama tarihinden önce verilen veya daha önce Yargıtay incelemesinden geçen kararlar hakkında, kesinleşinceye kadar 1412 sayılı CMUK’un 322 maddesinin dördüncü, beşinci ve altıncı fıkraları hariç olmak üzere, 305 ila 326 maddelerinin uygulanacağı, bu kararlara ilişkin dosyaların Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmeyeceği, Bölge Adliye Mahkemesi kararının CMK'nın 289/1-d kapsamında olduğu ve 5271 sayılı CMK’nın 264. maddesine göre de, kanun yolunun ve merciinin belirlenmesinde yanılma, başvuranın hakkını ortadan kaldırmayacağından, sanık ve sanık müdafiinin istinaf başvurusuna ilişkin dilekçesi temyiz talebi niteliğinde kabul edilerek, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesinin 02.07.2020 tarih ve 2019/477 Esas, 2020/1510 Karar sayılı kararı ile İstanbul 37. Asliye Ceza Mahkemesinin 27.06.2022 tarih ve 2020/292 Esas, 2022/286 Karar sayılı kararının hukukî değerden yoksun ve yok hükmün olduğu, yasa yolu başvurusunun tebliğname gibi İstanbul 37. Asliye Ceza Mahkemesinin 28.12.2018 tarih ve 2018/291 Esas, 2018/883 Karar sayılı kararına yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede;
Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;
1. Sinemada bulunan mağdurun çantasının içerisindeki cüzdanı çalan sanığın eyleminin, suç tarihi itibarıyla 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b maddesinde düzenlenen hırsızlık suçunu oluşturduğu gözetilmeden, aynı Kanun'un 141/1. maddesi ile uygulama yapılarak eksik ceza tayini,
2. Mahkemenin 03.04.2012 tarih ve 2011/566 Esas, 2012/681 Karar sayılı kararında sanığın TCK'nın 141/1, 168/2, 62 ve 50. maddeleri uyarınca 3.000,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmesine ve bu kararın sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Dairemizin 05.03.2014 tarihli ve 2013/17400 Esas, 2014/5951 Karar sayılı bozma kararı sonrası mahkemece bozma ilâmına uyulmasına karar verildiği halde bozma öncesindeki kararın sanık lehine kazanılmış hak oluşturduğu gözetilmeden, bu kez 10 ay hapis cezasına hükmedilmek suretiyle CMUK’un 326/son maddesine muhalefet edilmesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanık ve sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı isteme uygun olarak BOZULMASINA, bozma sonrası kurulacak hükümde CMUK'un 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hakkın gözetilmesine, 07.03.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.