YARGITAY 2. CEZA DAİRESİ

2. Ceza Dairesi         2023/26296 E.  ,  2024/4756 K.
"İçtihat Metni"

İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2023/407 E., 2023/1973 K.
SUÇLAR : Hırsızlık, mala zarar verme
HÜKÜM : İstinaf başvurusunun reddine, istinaf başvurusunun esastan reddine
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret - Bozma

I. Mala Zarar Verme Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden
İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin, 05.06.2023 tarihli ve 2023/407 Esas, 2023/1973 Karar sayılı kararının sanık tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:
Sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince mala zarar verme suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 151/1, 62/1, 52/2. maddeleri uyarınca 2.500,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği, sanık müdafiinin verilen karara yönelik 22.12.2022 tarihli dilekçesi ile istinaf talebinde bulunması üzerine İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin, 05.06.2023 tarihli 2023/407 Esas, 2023/1973 Karar sayılı kararı ile sanığın istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 279/1-b maddesi uyarınca reddine karar verildiği, bahse konu kararın; aynı Kanun’un 279/1-son maddesi uyarınca itiraz yoluna tabi olduğu ve itiraz mercii olan İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin, 07.07.2023 tarihli ve 2023/83 D. İş sayılı kararıyla incelenerek reddedildiği ve bu kararın aynı Kanun'un 271/4. maddesi gereğince kesin olduğu belirlenerek dava dosyasının aynı Kanun’un 268/3-e maddesi uyarınca İNCELENMEKSİZİN İADESİNE,
II. Hırsızlık Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden
İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 142. maddesinde 6545 sayılı Türk Ceza Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 62. maddesi ile yapılan ve 28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren değişiklik uyarınca, sanığa yüklenen 5237 sayılı Kanun’un 142/2-h ve 143. maddelerinde öngörülen suçun gerektirdiği cezanın alt sınırının 5 yıldan fazla olması ve Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, 14.10.2021 tarihli ve 2021/35 Esas, 2021/473 Karar sayılı kararı dikkate alınarak, sanık hakkındaki hükmün müdafii huzurunda açıklanması gerektiği gözetilmeden, yargılamaya devam edilerek aynı Kanun’un 188/1 ve 289/1-e maddelerine aykırı davranılması suretiyle savunma hakkının kısıtlanması,
Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükmün açıklanan nedenlerle, 5271 sayılı Kanun’un 302. maddesi gereği, Tebliğname'ye uygun olarak BOZULMASINA, dava dosyasının aynı Kanun'un 304/2-a maddesi uyarınca Büyükçekmece 11. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 25.03.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.