YARGITAY 2. CEZA DAİRESİ

2. Ceza Dairesi         2023/257 E.  ,  2023/4956 K.
"İçtihat Metni"
...
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
...
EK KARAR SAYISI : 2019/3040 E., 2020/2794 K.
...
SUÇLAR : Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlâli, mala zarar verme
KARARLAR : İstinaf başvurusunun esastan reddi, temyiz isteminin reddi
...
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret
A. Sanık ... Hakkında Kurulan Hükümler Yönünden
İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin, 15.12.2020 tarihli ve 2019/3040 Esas, 2020/2794 Karar sayılı kararının sanık tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:
Sanığın sunduğu eski hâle getirme ve temyiz talepli dilekçeleri ile ilgili olarak 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 42. maddesi uyarınca eski hâle getirme isteğini inceleme yetkisi, bu taleple birlikte temyiz itirazı da yapılmış olduğundan Yargıtay ilgili ceza dairesine ait olup bu konuda İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesince verilen 24.12.2021 tarihli ek kararın hukukî geçerlilikten yoksun olduğu belirlenerek ve ek karar kaldırılarak yapılan incelemede;
Sanık hakkında, Küçükçekmece 11. Asliye Ceza Mahkemesinin, 28.01.2019 tarihli ve 2013/40 Esas, 2019/49 Karar sayılı kararı ile katılan ... ve şikâyetçi ...'a karşı hırsızlık suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 142/1-b. maddesi uyarınca kurulan sırasıyla “2 yıl 13 ay” ve "3 yıl" hapis cezaları, katılan ...'e karşı hırsızlık suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 142/2-d, 143/1. maddeleri uyarınca kurulan “4 yıl 8 ay” hapis cezası ile mahkûmiyet hükümlerine konu cezaların türleri ve miktarları ile istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince verilen esastan ret kararı ve bu karara yönelik temyizin niteliği karşısında;
5271 sayılı Kanun'un 286/2-a maddesinde yer verilen; “İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile incelemeye konu suçun, aynı Kanun’un 286/3. maddesi kapsamında da bulunmadığı dikkate alındığında, sanığın eski hâle getirme ve temyiz isteminin, aynı Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca, Tebliğname’ye uygun olarak, REDDİNE,
B. Sanık ... Hakkında Kurulan Hükümler Yönünden
Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen 28.06.2021 tarihli ve 2019/3040 Esas, 2020/2794 Karar sayılı ek kararın; 5271 sayılı Kanun’un 296/2. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin ek kararı temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 296/2. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
5271 sayılı Kanun’un 286/2-a maddesinde yer verilen; “İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile aynı Kanun’un 286/3. maddesinde belirtilen suçlar ve aynı Kanun’un 296-1. maddesinin ilgili bölümünde yer alan; “... temyiz edilemeyecek bir hüküm temyiz edilmiş [ise] …, hükmü temyiz olunan bölge adliye veya ilk derece mahkemesi bir karar ile temyiz istemini reddeder.” şeklindeki hüküm uyarınca; İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin, 28.06.2021 tarihli ve 2019/3040 Esas, 2020/2794 Karar sayılı ek kararında hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz isteminin, aynı Kanun’un 296/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Küçükçekmece 11. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 28.09.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.