YARGITAY 2. CEZA DAIRESI

2. Ceza Dairesi         2023/24677 E.  ,  2024/6643 K.
"İçtihat Metni"MAHKEMESİ:Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ: Hırsızlık
YOLUNA BAŞVURAN: Adalet Bakanlığının istemi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: İlgili kararın kanun yararına bozulması

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 21.09.2023 tarihli ve KYB-2023/91988 sayılı kanun yararına bozma isteminin;
" Yargıtay 5. Ceza Dairesinin 20/09/2018 gün, 2018/4308 esas ve 2018/6004 sayılı kararında da belirtildiği üzere, sanık hakkında başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlama suçu iddiasıyla 5237 sayılı Kanun'un 245/1. maddesi gereğince cezalandırılması istemiyle kamu davası açıldığı hâlde, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 226. maddesi uyarınca sanığa ek savunma hakkı tanınmadan, 5237 sayılı Kanun'un 142/2-e maddesi gereğince "bilişim sistemi kullanılmak suretiyle hırsızlık" suçundan mahkûmiyetine karar verilmesinde isabet görülmemiştir. ” şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.
II. GEREKÇE
Sanığın üzerine atılı 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/2-e maddesinde öngörülen cezanın alt sınırının 5 yıl hapis cezası olması nedeniyle, sanığın duruşmada hazır bulundurulması, bunun mümkün olmaması durumunda ise ... sistemi aracılığıyla savunmasının alınması gerektiği, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 196/2. maddesi gereğince talimat mahkemesince savunmasının alınamayacağı, bu nedenle talimat mahkemesince sanığa 5237 sayılı Kanun'un 142/2-e maddesinin uygulanması ihtimaline binaen alınan ek savunmanın da geçersiz olacağı belirlenerek yapılan incelemede;
Sanık hakkında "başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlama" suçundan 5237 sayılı Kanun'un 245/1. maddesinin uygulanması talebi ile dava açıldığı hâlde, 5271 sayılı Kanun'un 226. maddesi gereğince sanığa ek savunma hakkı tanınmadan 5237 sayılı Kanun'un 142/2-e maddesi uyarınca cezalandırılmasına karar verilerek savunma hakkının kısıtlanması hukuka aykırı bulunmuştur.
III. KARAR
Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE, Edirne 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 20.05.2021 tarihli ve 2019/523 Esas, 2021/401 Karar sayılı istinaf edilmeksizin kesinleşen kararının 5271 sayılı Kanun'un 309/3. maddesi gereği KANUN YARARINA BOZULMASINA, aynı Kanun’un 309/4. maddesinin (b) bendi uyarınca sonraki işlemlerin Yerel Mahkemece yerine getirilmesine, dava dosyasının Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 29.04.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.