YARGITAY 2. CEZA DAİRESİ

2. Ceza Dairesi         2023/23202 E.  ,  2024/830 K.
"İçtihat Metni"
B O Z M A Ü Z E R İ N E

İNCELENEN KARARIN:
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI :2023/296 E., 2023/1197 K.
SUÇLAR :Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlâli
HÜKÜMLER :Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ :Bozma

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin, karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:
Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;
1.Dairemizin, 23.11.2022 tarihli ve 2022/7913 Esas, 2022/19466 Karar sayılı kararı uyarınca, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142. maddesinde 6545 sayılı Kanun'un 62. maddesi ile yapılan ve 28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren değişiklik uyarınca, sanığa yüklenen 5237 sayılı Kanun'un 142/2-h, 143. maddelerinde öngörülen suçun gerektirdiği cezanın alt sınırının 5 yıldan fazla olması ve Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, 14.10.2021 tarihli, 2021/35 Esas, 2021/473 Karar sayılı kararı dikkate alınarak, 5271 sayılı Kanun'un 150/3. maddesi uyarınca sanığa zorunlu müdafi atanmış olmakla birlikte; sanığın savunmasının müdafi huzurunda yeniden alınması gerekirken, Yargıtay bozma ilâmı okunmak ve diyecekleri sorulmakla yetinilmek suretiyle alınan savunması üzerine mahkûmiyet hükümleri kurularak, sanığın savunma hakkının kısıtlanması,
2. Kabule göre de;
Dairemizin 23.11.2022 tarihli bozma ilâmından önce verilen ve yalnızca sanık tarafından temyiz edilen 30.11.2020 tarihli kararda sanık hakkında hırsızlık suçundan 5237 sayılı Kanun'un 142/2-h, 62. maddeleri uyarınca hükmolunan 4 yıl 2 ay hapis cezası ile konut dokunulmazlığının ihlâli suçundan aynı Kanun'un 116/1, 62. maddelerine göre verilen 5 ay hapis cezasının, 1412 sayılı Kanun'un 326/son maddesi uyarınca sanık lehine infaz bakımından kazanılmış hak teşkil ettiği gözetilmeden, bozma üzerine yapılan yargılama sonucunda sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 142/2-h, 143, 62. maddeleri uyarınca verilen 6 yıl 3 ay hapis cezasının, 4 yıl 2 ay hapis cezası üzerinden infazı yerine sanığın 4 yıl 2 ay hapis cezası ile; konut dokunulmazlığının ihlâli suçu bakımından ise aynı Kanun'un 116/1-4, 62. maddeleri uyarınca verilen 10 ay hapis cezasının, 5 ay hapis cezası üzerinden infazı yerine, sanığın 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeplerden dolayı istem gibi BOZULMASINA, 17.01.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.