YARGITAY 2. CEZA DAİRESİ

2. Ceza Dairesi         2023/2287 E.  ,  2024/2158 K.
"İçtihat Metni"

İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2018/3407 E., 2019/1425 K.
ŞİKÂYETÇİ : ...
SUÇ : Hırsızlık
HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin '”Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.” ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; “Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.” şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanık müdafiinin temyiz isteminin müvekkilinin kısmen suçu ikrar ettiğine, suçu tek başına işlemediğine, suça iştirak eden diğer şahsın bilgilerini vererek adaletin yerini bulması için elinden geleni yaptığına, sanığın suçtan dolayı ciddi pişmanlık duyduğuna, bu sebeple müvekkilinin aldığı cezanın hakkaniyet sınırlarını aştığına ilişkin olduğu belirlenerek anılan sebeplere yönelik yapılan incelemede;
İlk derece mahkemesince sanığın savunmasının alındığı ve hükmün kurulduğu 21.06.2018 tarihli duruşmada sanık müdafiinin hazır olduğu ve 5271 sayılı Kanun'un 216. maddesine uygun şekilde söz hakkı verilerek davanın esası hakkında sanık müdafiinin beyanının da alındığı anlaşıldığından tebliğnamedeki (1) nolu bozma düşüncesine iştirak edilmemiş; sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/2-h ve 143. maddeleri uyarınca hükmolunan 7 yıl 6 ay hapis cezasından 5237 sayılı Kanun'un 62. maddesi gereğince 1/6 oranında indirim yapılırken netice cezanın 6 yıl 3 ay yerine 6 yıl 2 ay hapis cezası olarak belirlenmesi suretiyle eksik ceza tayini aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış; gerekçeli karar başlığına yazılmamış olan suç saatinin, 20.15 olarak mahallinde karara eklenmesi mümkün görülmüştür.
Sanık hakkında şikâyetçiye yönelik eylemi sebebiyle kurulan hükümde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla yukarıda anılan hesap hatası sonucu eksik ceza tayininin aleyhe istinaf bulunmadığından istinaf merciince eleştiri konusu yapılarak verilen istinaf isteminin esastan reddine dair karar hukuka uygun bulunduğundan, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, 5271 sayılı Kanun'un 302/1. maddesi uyarınca, usûl ve yasaya uygun olan Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesi’nin kararına yönelik TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKMÜN ONANMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Ankara 37. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 13.02.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.