YARGITAY 2. CEZA DAİRESİ

2. Ceza Dairesi         2023/22273 E.  ,  2024/5037 K.
"İçtihat Metni"MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2022/483 E., 2022/859 K.
SUÇ : Hırsızlık
HÜKÜM : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 305. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi uyarınca temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;
1. Mahkemece, Dairemizin 30.03.2022 tarihli ve 2020/26776 Esas, 2022/6163 Karar sayılı bozma ilâmına uyulduğu hâlde, bozma ilâmının gereğinin kısmen yerine getirilmediği anlaşılmakla, anılan bozma ilâmının “1. No lu” bendinde belirtildiği üzere, sanığın suç tarihinde katılanın ikamet ettiği apartmanın giriş kapısına zincirle kilitleyerek park ettiği motosikletini çalması şeklindeki eyleminin, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/2-h. maddesinde tanımlanan suçu oluşturduğu gözetilmeden, hatalı nitelendirme ile aynı Kanun’un 142/1-e. maddesi ile uygulama yapılması,
2. İddianamede sanık hakkında hırsızlık suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 142/2-h, 143/1. maddelerinin uygulanmasının talep edildiği nazara alınarak; 5237 sayılı Kanun’un 142. maddesinde 6545 sayılı Türk Ceza Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanun'un 62. maddesi ile yapılan ve 28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren değişiklik uyarınca, sanığa yüklenen 5237 sayılı Kanun’un 142/2-h ve 143. maddelerinde öngörülen suçun gerektirdiği cezanın alt sınırının 5 yıldan fazla olması ve Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, 14.10.2021 tarihli ve 2021/35 Esas, 2021/473 Karar sayılı kararı dikkate alınarak, 5271 sayılı Kanun’un 150/3. maddesi uyarınca sanığa zorunlu müdafii atanması ve savunmasının müdafii huzurunda alınması gerektiği gözetilmeden yargılamaya devam edilerek aynı Kanun’un 188/1 ve 289/1-h maddelerine aykırı davranılması suretiyle savunma hakkının kısıtlanması,
3. Kabule göre de;
a) 6545 sayılı Kanun ile yapılan değişiklikten sonra yürürlükte bulunan 5237 sayılı Kanun'un 142/1-e. maddesinde düzenlenen hırsızlık suçu için öngörülen hapis cezasının alt sınırının 3 yıl olduğu, hüküm fıkrasında takdîren temel cezanın belirlendiği belirtildiği halde, alt sınırdan uzaklaşıldığı belirtilmeden ve yeterli gerekçe gösterilmeden, yazılı şekilde alt sınırdan uzaklaşılarak temel cezanın belirlenmesi suretiyle fazla ceza tayin edilmesi,
b) Hırsızlık suçundan 5237 sayılı Kanun'un 142/1-e, 62. maddelerine göre belirlenen 4 yıl 2 ay hapis cezasının, kazanılmış hak gözetilip sonuç olarak 2 yıl 6 ay hapis cezası üzerinden infazının yapılmasına karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde 2 yıl 6 ay hapis cezası tayin edilmesi,
c) Gerekçeli karar başlığında suç tarihinin "04.11.2014 günü saat 23.00 ilâ 05.11.2014 günü saat 08.00 arası" yerine "26.11.2014" olarak yanlış yazılması ile; 24.12.2015 tarihli duruşmada suçtan zarar gören ...'in davaya katılmasına karar verildiği halde gerekçeli karar başlığında taraf sıfatının katılan yerine müşteki olarak gösterilmesi,
Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı istem gibi BOZULMASINA, Mahkemenin 18.02.2016 tarihli ilk kararını sadece sanığın temyiz ettiği nazara alınarak, bozma sonrası kurulacak hükümde ceza miktarı yönünden 1412 sayılı Kanun'un 326/son maddesinin gözetilmesine, 27.03.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi