YARGITAY 2. CEZA DAİRESİ

2. Ceza Dairesi         2023/21265 E.  ,  2024/5263 K.
"İçtihat Metni"MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2019/1341 E., 2023/36 K.
SUÇLAR : Hırsızlık, mala zarar verme
HÜKÜM : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret, bozma
I. Mala Zarar Verme Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden
Sanık hakkında mahkemece bozma öncesi 24.03.2015 tarihli ilk kararda mala zarar verme suçundan verilen ve kesin nitelikteki mahkûmiyet hükmünün sanık müdafii tarafından temyiz edilmediği, Yargıtay 2. Ceza Dairesinin 26.09.2019 tarihli ve 2293 - 14215 sayılı bozma ilâmının hırsızlık suçuna ilişkin olmasına rağmen, mahkemece bozma sonrasında sanık hakkında mala zarar verme suçundan tekrar mahkûmiyet hükmü kurduğunun anlaşılması karşısında; temyize konu mala zarar verme suçundan kurulan mahkûmiyet hükmünün hukuken yok hükmünde olduğundan, sanık müdafiinin konusu olmayan temyiz talebinin 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi gereğince Tebliğname’ye uygun olarak REDDİNE,
II. Hırsızlık Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden
Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 305. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310. maddesi uyarınca temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 142. maddesinde 6545 sayılı Türk Ceza Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 62. maddesi ile yapılan ve 28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren değişiklik uyarınca, sanığa yüklenen 5237 sayılı Kanun’un 142/2-h ve 143. maddelerinde öngörülen suçun gerektirdiği cezanın alt sınırının 5 yıldan fazla olması ve Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, 14.10.2021 tarihli ve 2021/35 Esas, 2021/473 Karar sayılı kararı dikkate alınarak, sanık hakkındaki hükmün müdafii huzurunda açıklanması gerektiği gözetilmeden, yargılamaya devam edilerek aynı Kanun’un 188/1 ve 289/1-e maddelerine aykırı davranılması suretiyle savunma hakkının kısıtlanması,
Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı Tebliğname’ye uygun olarak BOZULMASINA, dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 01.04.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.