YARGITAY 2. CEZA DAİRESİ

2. Ceza Dairesi         2023/21081 E.  ,  2024/3490 K.
"İçtihat Metni"K A N U N Y A R A R I N A
B O Z M A

İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2010/380 E., 2011/647 K.
SUÇ : Konut dokunulmazlığının ihlâli
İNCELEME KONUSU
KARAR : Mahkûmiyet
KANUN YARARINA BOZMA
YOLUNA BAŞVURAN : Adalet Bakanlığının istemi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İlgili kararın kanun yararına bozulması

I. İSTEM
Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 07.07.2023 tarihli ve KYB-2023/62046 sayılı kanun yararına bozma isteminin;
"Yalova 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 18/07/2021 tarihli kararına karşı inceleme dışı hırsızlık suçu yönünden o yer Cumhuriyet savcısının temyiz talebi üzerine, Yargıtay 17. Ceza Dairesinin 09/03/2016 tarihli ve 2015/10385 esas, 2016/3137 karar sayılı ilamında da belirtildiği üzere,
Dosya kapsamına göre, müştekinin 23/10/2010 tarihi saat 23.00 sıralarında işyerini kapattığı, ertesi gün 08.30 sıralarında işyerini açtığında işyerinden hırsızlık yapıldığını farkederek polise şikayetçi olduğunun anlaşılması karşısında; suçun gece vakti işlendiğine ilişkin yeterli delil bulunmadan, belirlenemeyen saatte işlenen suçun sanık lehine değerlendirilmeyerek işyeri dokunulmazlığını ihlal etme suçundan hüküm kurulurken, 5237 sayılı Kanun'un 116/4. maddesi gereğince fazla ceza tayin edilerek, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiştir.” şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.
II. GEREKÇE
Katılan kolluk ifadesinde iş yerini 23.10.2010 günü saat 23.00 sıralarında kapattığını, 24.10.2010 günü sabah 08.30 sıralarında iş yerini açtığında hırsızlığın gerçekleştirildiğini fark ettiğini beyan ettiği, sanığın suç saatine ilişkin bir beyanının olmadığı, suç saatini tespit eden başkaca bir delilin de bulunmadığı ve suç tarihinde güneşin 07.22'de doğduğu, gece vaktinin 06.22’de sona erdiğinin anlaşılması karşısında; şüpheden sanık yararlanır ilkesi gereğince, gece vakti işlendiği sabit olmayan konut dokunulmazlığının ihlâli suçunun gündüz vakti işlendiğinin kabulü gerektiği gözetilmeden sanık hakkında aynı Kanun'un 116/4. maddesinin uygulanması suretiyle fazla cezaya hükmolunması hukuka aykırı bulunmuştur.
III. KARAR
Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE, Yalova 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 18.07.2011 tarihli ve 2010/380 Esas, 2011/647 Karar sayılı temyiz edilmeksizin kesinleşen kararının 5271 sayılı Kanun’un 309/3. maddesi gereği, KANUN YARARINA BOZULMASINA, aynı Kanun’un 309/4. maddesinin (b) bendi uyarınca sonraki işlemlerin Yerel Mahkemece yerine getirilmesine, dava dosyasının Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 04.03.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.