YARGITAY 2. CEZA DAİRESİ

2. Ceza Dairesi         2023/21066 E.  ,  2024/2772 K.
"İçtihat Metni" K A N U N Y A R A R I N A
B O Z M A

İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2017/296 E., 2018/506 K.
ŞİKÂYETÇİ : ...
HÜKÜMLÜ : ...
SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlâli, mala zarar verme
SUÇLARIN TARİHİ :
İNCELEME KONUSU
KARARLAR : Mahkûmiyet
KANUN YARARINA
BOZMA YOLUNA
BAŞVURAN :Adalet Bakanlığının istemi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İlgili kararın kanun yararına bozulması

I. İSTEM
Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 07.07.2023 tarihli ve KYB-2023/61921 sayılı kanun yararına bozma isteminin;
"Dosya kapsamına göre,
1-Müştekinin, suça konu iş yerini 19/04/2017 tarihinde gece saat 23.30’da kapattığını, ertesi gün saat 05.30’da iş yerine geldiğinde hırsızlık yapıldığını fark ettiğini belirttiği, kanun yararına bozma dışı sanıklardan ...’in 21/04/2017 tarihinde müdafii eşliğinde vermiş olduğu savcılık ifadesinde, atılı hırsızlık suçunu gece saat 01.00–02.00 arasında işlediklerini ikrar ettiği, bir diğer kanun yararına bozma dışı sanık ...’in de aşamalardaki savunmalarında, suç saatini tam olarak hatırlamamakla birlikte eylemin gece vakti işlendiğini belirttiği ve UYAP’tan alınan güneşin doğuş ve batış çizelgesine göre, suç tarihinde suçun işlendiği Van ilinde gece vaktinin saat 17:52’te başladığı ve saat 04:19'da bittiği, bu nedenle atılı suçun gece vakti işlendiğinin anlaşılması karşısında, sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 143. maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesinde,
Kabule göre de;
2-Sanığın tekerrüre esas alınan Bingöl 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 04/12/2013 tarihli ve 2011/328 esas, 2013/510 sayılı kararına konu suç tarihinin 01/11/2011, Tatvan 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 19/02/2014 tarihli ve 2011/690 esas, 2014/110 sayılı kararına konu suç tarihinin 11/10/2011, Tatvan 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 02/04/2015 tarihli ve 2015/252 esas, 2015/367 sayılı kararına konu suç tarihinin 14/04/2011, Gevaş Asliye Ceza Mahkemesinin 22/03/2012 tarihli ve 2011/390 esas, 2012/230 sayılı kararına konu suç tarihinin 17/10/2011 olduğu ve kayden 01/05/1994 doğumlu olan sanığın söz konusu kararlara konu suçları işlediği tarihlerde 15-18 yaş grubu aralığında bulunduğunun anlaşılması karşısında, 5237 sayılı Kanun'un 58/5. maddesinde yer alan “Fiili işlediği sırada onsekiz yaşını doldurmamış olan kişilerin işlediği suçlar dolayısıyla tekerrür hükümleri uygulanmaz” şeklindeki düzenleme ile sanığın adli sicil kayında tekerrüre esas alınabilecek surette başkaca bir mahkumiyet kaydının bulunmaması hususları birlikte değerlendirildiğinde, sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanamayacağı gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesinde,
isabet görülmemiştir. ” şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.
II. GEREKÇE
1.Şikâyetçinin suça konu iş yerini 19.04.2017 tarihinde gece saat 23.30’da kapattığını, ertesi gün saat 05.30’da iş yerine geldiğinde hırsızlık yapıldığını fark ettiğini belirttiği, kanun yararına bozma dışı sanıklardan ...’in 21.04.2017 tarihinde müdafii eşliğinde vermiş olduğu savcılık ifadesinde, atılı hırsızlık suçunu gece saat 01.00–02.00 arasında işlediklerini ikrar ettiği, bir diğer kanun yararına bozma dışı sanık ...’in de aşamalardaki savunmalarında, suç saatini tam olarak hatırlamamakla birlikte eylemin gece vakti işlendiğini belirttiği ve UYAP’tan alınan güneşin doğuş ve batış çizelgesine göre, suç tarihinde suçun işlendiği Van ilinde gece vaktinin yaz saati uygulamasına göre saat 18.52’te başladığı ve saat 04.19'da bittiği, bu nedenle atılı hırsızlık suçunun gece vakti işlendiğinin anlaşılması karşısında, hükümlü hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 143. maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi, Kanun'a aykırı olup kanun yararına bozma talebi yerinde görülmüştür.

2. 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 309/4. maddesinin (d) bendinin;
"Hükümlünün cezasının kaldırılmasını gerektiriyorsa cezanın kaldırılmasına, daha hafif bir cezanın verilmesini gerektiriyorsa bu hafif cezaya Yargıtay ceza dairesi doğrudan hükmeder." şeklinde düzenlendiği belirlenmiştir.
3. Hükümlü hakkında mükerrir olduğu kabul edilerek tüm suçlardan verilen cezaların mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiş ise de, adlî sicil kaydında bulunan kararlara ilişkin suçları işlediği tarihte on sekiz yaşını doldurmadığı, dolayısıyla 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 58/5. maddesinde yer alan "Fiili işlediği sırada onsekiz yaşını doldurmamış olan kişilerin işlediği suçlar dolayısıyla tekerrür hükümleri uygulanmaz." şeklindeki düzenleme gereğince söz konusu kararların tekerrüre esas alınamayacağı, adlî sicil kaydında tekerrüre esas alınacak başkaca bir ilâmın da bulunmadığı gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesi, Kanun’a aykırı olup kanun yararına bozma talebi yerinde görülmüştür.
III. KARAR
1.Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlâli ve mala zarar verme suçları için (2) numaralı kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE, Van 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 11.07.2018 tarihli ve 2017/296 Esas, 2018/506 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 309/3. maddesi gereği, KANUN YARARINA BOZULMASINA, 5271 sayılı Kanun’un 309/4. maddesinin (d) bendi uyarınca bozma nedeninin daha hafif bir cezayı gerektirdiği belirlendiğinden; “Hüküm fıkralarından 5237 sayılı Kanun'un 58. maddesinin uygulanmasına ilişkin kısımların çıkartılmasına, diğer hususların aynen korunmasına, infazın buna göre yapılmasına,”
2. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının hırsızlık suçu için (1) numaralı kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE, Van 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 11.07.2018 tarihli ve 2017/296 Esas, 2018/506 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 309/3. maddesi gereği aleyhe sonuç doğurmamak üzere KANUN YARARINA BOZULMASINA,
5271 sayılı Kanun’un 309/3. maddesi uyarınca yeniden yargılama yapılmamak üzere dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 21.02.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.