YARGITAY 2. CEZA DAİRESİ

2. Ceza Dairesi         2023/21049 E.  ,  2024/3244 K.
"İçtihat Metni"K A N U N Y A R A R I N A
B O Z M A

İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2021/472 E., 2022/333 K.
ŞİKÂYETÇİLER : ..., ...
HÜKÜMLÜ : ...
SUÇ : Hırsızlık
İNCELEME KONUSU
KARAR : Mahkûmiyet
KANUN YARARINA
BOZMA YOLUNA
BAŞVURAN : Adalet Bakanlığının istemi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İlgili kararın kanun yararına bozulması

I. İSTEM
Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 21.06.2023 tarihli ve KYB-2023/58546 sayılı kanun yararına bozma isteminin;
"Dosya kapsamına göre, sanığın mahkumiyetine esas hırsızlık suçundan hüküm kurulurken temel cezanın 5237 sayılı Kanun'un 141/1. maddesi gereğince 1 yıl 6 ay hapis cezası olarak belirlenmesini müteakip, anılan Kanun'un 143/1 maddesi uyarınca 1/2 oranında artırım yapılması sonucu, 1 yıl 15 ay yerine 2 yıl 3 ay hapis cezasına hükmedilmek suretiyle fazla ceza tayin edilmesinde isabet görülmemiştir." şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.
II. GEREKÇE
1. 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 309/4. maddesinin (d) bendinin;
“Hükümlünün cezasının kaldırılmasını gerektiriyorsa cezanın kaldırılmasına, daha hafif bir cezanın verilmesini gerektiriyorsa bu hafif cezaya Yargıtay ceza dairesi doğrudan hükmeder.” şeklinde düzenlendiği belirlenmiştir.
2. Dosya kapsamına göre, hükümlünün mahkûmiyetine esas hırsızlık suçundan hüküm kurulurken temel cezanın 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 141/1. maddesi gereğince 1 yıl 6 ay hapis cezası olarak belirlenmesini müteakip, anılan Kanun'un 143/1. maddesi uyarınca 1/2 oranında artırım yapılması sonucu, 1 yıl 15 ay yerine 2 yıl 3 ay hapis cezasına hükmedilmek suretiyle fazla ceza tayin edilmesi, Kanun’a aykırı olup kanun yararına bozma talebi yerinde görülmekle, 5271 sayılı Kanun’un 309/4. maddesinin (d) bendi uyarınca bahse konu hukuka aykırılık Yargıtay tarafından giderilmiştir.
III. KARAR
Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE, Küçükçekmece 17. Asliye Ceza Mahkemesinin, 01.06.2022 tarihli ve 2021/472 Esas, 2022/333 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 309/3. maddesi gereği, KANUN YARARINA BOZULMASINA, 5271 sayılı Kanun’un 309/4. maddesinin (d) bendi uyarınca bozma nedeninin daha hafif bir cezayı gerektirdiği belirlendiğinden;
“Hükümlünün hırsızlık suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 141/1. maddesi uyarınca belirlenen 1 yıl 6 ay hapis cezasından aynı Kanun'un 143/1. maddesi uyarınca 1/2 oranında arttırım yapılarak 1 yıl 15 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hukuka aykırılığın bu şekilde giderilmesine, infazın belirlenen şekilde yapılmasına, kararın diğer kısımlarının aynen bırakılmasına,” dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 28.02.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.