YARGITAY 2. CEZA DAİRESİ

2. Ceza Dairesi         2023/21028 E.  ,  2024/3481 K.
"İçtihat Metni"K A N U N Y A R A R I N A
B O Z M A

İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2019/75 E., 2020/64 K.
SUÇLAR : Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlâli
İNCELEME KONUSU
KARARLAR : Mahkûmiyet
KANUN YARARINA BOZMA
YOLUNA BAŞVURAN : Adalet Bakanlığının istemi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İlgili kararın kanun yararına bozulması

I. İSTEM
Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 21.06.2023 tarihli ve KYB-2023/57889 sayılı kanun yararına bozma isteminin;
"Somut olayda, müştekinin olay günü evine geldiği sırada kendisine ait takıların yerinde olmadığını gördüğü, şüphelilerden şikayetçi olması üzerine başlatılan soruşturma kapsamında, kamera görüntülerinin izlendiği, söz konusu eve doğru 3 şahsın gittiği ve şüphelilerin net olarak tespit edildiği, şüphelilerden suça sürüklenen çocuk ... ile şüpheli ... ...'in yakalandığı, şüphelilerin görüntülerde yer alan şahısların kendileri olduğunu kabul ettiği ve yakalanamayan şüphelinin ise ... olduğunu belirtmeleri üzerine, şüpheli ... hakkında yakalama çıkartıldığından her üç şüpheli hakkında ayrı esaslarda yargılama yapıldığı,
Suça sürüklenen çocuk ... hakkında yapılan yargılama sonunda Sivas Çocuk Mahkemesinin 23/05/2019 tarihli ve 2019/46 esas, 2019/400 sayılı kararı ile nitelikli hırsızlık ve konut dokunulmazlığını ihlal etme suçlarından mahkumiyetine karar verildiği, anılan kararın Ankara Bölge Adliye Mahkemesinin 17/02/2021 tarihli ve 2019/2137 esas, 2021/265 sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuğun aşamalarda suçu kabul etmediği, suça sürüklenen çocuk ve yaşı büyük şahısların suça konu binanın önünde bulunan görüntüleri dışında, hükümlülüğüne yeterli hukuka uygun, kuşkudan uzak, kesin, yeterli ve inandırıcı delil bulunmadığı gerekçesiyle kararın kaldırılmasına, suça sürüklenen çocuğun beraatine karar verildiği, yine sanık ... hakkında yapılan yargılama sonunda Sivas 6. Asliye Ceza Mahkemesinin 14/12/2018 tarihli ve 2018/817 esas, 2018/367 sayılı kararı ile sanığın beraatine karar verildiği, söz konusu kararın da Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 15. Ceza Dairesinin 20/09/2021 tarihli ve 2019/488 esas, 2021/1677 sayılı kararı ile istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilerek kesinleştiği anlaşılmakla,
Sivas 6. Asliye Ceza Mahkemesinin 06/02/2020 tarihli kararı ile sanığın mahkumiyetine karar verilmiş ise de, sanığın yakalama ile alınan beyanında olay tarihide çalışmak amacıyla orada bulunduğu, olayla bir ilgisinin bulunmadığını beyan ettiği, ekspertiz raporunda olay yerinde ele geçen parmak izinin sanığa ait olmadığının tespit edildiği, 16/10/2018 tarihli görüntü izleme tutanağında da sadece sanığın evin önünde görüntüsünün bulunduğu, bahse konu hususlar haricinde, sanığın mahkumiyetine yeterli kuşkudan uzak, kesin, yeterli ve inandırıcı delil bulunmadığı gözetilmeden, beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesinde isabet görülmemiştir.” şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.
II. GEREKÇE
Katılanın olay günü ikametine girilerek çeşitli ziynet eşyalarının çalındığı olayda, katılanın ikametinin bulunduğu apartmanın girişini gösteren kamera kayıtlarına göre, olay saatinde söz konusu apartmana doğru 3 şahsın gittiğinin tespiti üzerine, eşkal bilgilerinden hareketle inceleme dışı suça sürüklenen çocuk ... ile inceleme dışı sanık ... ...'in yakalandıkları, suça sürüklenen çocuk ve sanığın görüntülerde yer alan şahısların kendileri olduğunu kabul etmekle beraber, bahse konu hırsızlık olayını kendilerinin gerçekleştirmediklerini beyan ettikleri ve yanlarındaki diğer şahsın sanık ... ... olduğunu belirttikleri, suça sürüklenen çocuk ... hakkında İlk Derece Mahkemesi tarafından verilen mahkûmiyet hükümlerinin Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesinin 17.02.2021 tarihli ve 2019/2137 Esas, 2021/265 Karar sayılı kararı ile kaldırılarak özetle, "...suça sürüklenen çocuğun aşamalarda suçu kabul etmediği, suça sürüklenen çocuk ve yaşı büyük şahısların suça konu binanın önünde bulunan görüntüleri dışında, hükümlülüğüne yeterli hukuka uygun, kuşkudan uzak, kesin, yeterli ve inandırıcı delil bulunmadığı" gerekçesiyle suça sürüklenen çocuğun beraatine karar verildiği, sanık ... ... hakkında ise, İlk Derece Mahkemesi tarafından verilen beraat hükümlerine yönelik katılanın ve o yer Cumhuriyet savcısının istinaf talebi üzerine Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 15. Ceza Dairesinin 20.09.2021 tarihli ve 2019/488 Esas, 2021/1677 Karar sayılı kararı ile istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmek suretiyle beraat hükümlerinin kesinleştiği belirlenerek yapılan incelemede;
Sanık ...'ın tüm aşamalarda üzerine atılı suçları kabul etmemesi, olay yerinde ele geçen parmak izinin sanığa ait olmadığının tespit edilmesi, olayın gerçekleştiği apartman önündeki kamera kayıtlarından hareketle tespit edilen ve yanlarındaki kişinin sanık olduğunu beyan eden inceleme dışı suça sürüklenen çocuk ... ile sanık ... ... hakkında verilen beraat hükümlerinin kesinleşmesi karşısında, sanığın suça konu binanın önünde bulunan görüntüleri dışında üzerine atılı hırsızlık ve konut dokunulmazlığının ihlâli suçlarını işlediğine dair, her türlü şüpheden uzak, mahkûmiyetine yeter nitelikte, kesin ve inandırıcı delil elde edilemediğinden beraatine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde atılı suçlardan mahkûmiyet hükümleri kurulması hukuka aykırı bulunmuştur.
III. KARAR
Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE, Sivas 6. Asliye Ceza Mahkemesinin, 06.02.2020 tarihli ve 2019/75 Esas, 2020/64 Karar sayılı istinaf edilmeksizin kesinleşen kararının 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309/3. maddesi gereği, KANUN YARARINA BOZULMASINA, aynı Kanun’un 309/4. maddesinin (d) bendinin verdiği yetkiyle, sanığın katılana yönelik atılı hırsızlık ve konut dokunulmazlığının ihlâli suçlarını işlediğinin sabit olmaması nedeniyle atılı suçlardan 5271 sayılı Kanun'un 223/2-e maddesi gereğince BERAATİNE, dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 04.03.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.