YARGITAY 2. CEZA DAİRESİ

2. Ceza Dairesi         2023/20962 E.  ,  2024/2057 K.
"İçtihat Metni" K A N U N Y A R A R I N A
B O Z M A

İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2020/40 E., 2022/464 K.
SUÇ : Karşılıksız yararlanma
İNCELEME KONUSU
KARAR : Mahkûmiyet
KANUN YARARINA BOZMA
YOLUNA BAŞVURAN : Adalet Bakanlığının istemi üzerine Yargıtay Cumhuriyet
Başsavcılığı
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İlgili kararın kanun yararına bozulması

I. İSTEM
Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 21.06.2023 tarihli ve KYB-2023/58198 sayılı kanun yararına bozma isteminin;
"Benzer bir olaya ilişkin Yargıtay 8. Ceza Dairesinin, 10/06/2020 tarihli ve 2019/27995 esas, 2020/13032 karar sayılı ilâmında belirtildiği üzere, neticeten adlî para cezasına hükmedilmesi halinde tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilemeyeceği nazara alındığında; sanık hakkında tayin olunan adlî para cezasının 5237 sayılı Kanun'un 58. maddesi uyarınca mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilemeyeceği ve cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbiri uygulanamayacağı gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiştir.” şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.
II. GEREKÇE
5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 58 ve 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı hakkındaki Kanun'un 108. maddelerine göre yalnızca hürriyeti bağlayıcı ceza ile mahkûmiyet hâlinde mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanabileceği gözetilmeden, sanık hakkında hükmolunan adlî para cezasının 5237 sayılı Kanun'un 58/6. maddesi uyarınca mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine hükmolunması hukuka aykırı bulunmuştur.
III. KARAR
Gerekçede açıklanan nedenle Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE, Kdz. Ereğli 3. Asliye Ceza Mahkemesinden verilip istinaf edilmeksizin kesinleşen 22.09.2022 tarihli ve 2020/40 Esas, 2022/464 Karar sayılı kararın 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309/3. maddesi gereği, KANUN YARARINA BOZULMASINA, 5271 sayılı Kanun’un 309/4. maddesinin (d) bendinin verdiği yetkiyle; hüküm fıkrasından tekerrür hükümlerinin uygulanmasına ilişkin bölümlerin çıkarılmasına, hükmün diğer bölümlerinin aynen korunmasına, dava dosyasının Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 12.02.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.