YARGITAY 2. CEZA DAİRESİ

2. Ceza Dairesi         2023/20929 E.  ,  2024/818 K.
"İçtihat Metni"
K A N U N Y A R A R I N A
B O Z M A

İNCELENEN KARARLARIN
MAHKEMELERİ :Ankara 31. Asliye Ceza Mahkemesi- Ankara 11. Ağır Ceza Mahkemesi
TARİHLERİ :
SAYILARI : 2020/1258 E., 2021/1660 K. -2022/453 D. İş,
HÜKÜMLÜ : Süeda Bilgin
SUÇLAR : Mala zarar verme, kasten yaralama
SUÇLARIN TARİHİ :
İNCELEME KONUSU
KARARLAR : Mahkûmiyet, itirazın reddi
KANUN YARARINA
BOZMA YOLUNA
BAŞVURAN : Adalet Bakanlığının istemi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İlgili kararın kanun yararına bozulması
I. İSTEM
Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 04.07.2023 tarihli ve KYB-2023/61433 sayılı kanun yararına bozma isteminin;
"1-Ankara 31. Asliye Ceza Mahkemesinin mala zarar verme suçu açısından 22/11/2021 tarihli ve 2020/1258 esas, 2021/1660 sayılı kararı yönünden yapılan incelemede;
Dosya kapsamına göre, sanık hakkında verilen mahkûmiyet kararında, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin 6/1, 2709 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasası’nın 141/3, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 34/1 ve 230/1-c maddeleri uyarınca mahkeme kararlarının denetime olanak verecek biçimde açık ve gerekçeli olması, gerekçede iddia ve savunmada ileri sürülen görüşlerin açık olarak belirtilmesi, mevcut delillerin tartışılması ve değerlendirilmesi, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterilmesi ve delillerle sonuç arasında bağ kurulması gerektiği gözetilmeden, Anayasa ve 5271 sayılı Kanun'un amir hükümlerine aykırı olacak şekilde gerekçesiz karar verilmesinde,
2-Ankara 11. Ağır Ceza Mahkemesinin basit yaralama suçu açısından 28/02/2022 tarihli ve 2022/453 değişik iş sayılı kararı yönünden yapılan incelemede;
Her ne kadar sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair Ankara 31. Asliye Ceza Mahkemesinin 22/11/2021 tarihli kararında 5271 sayılı Kanun'un 251/3. maddesi uyarınca indirim yapılmış olsa da anılan kararda basit yargılama usulünün uygulanmadığı ve benzer bir olaya ilişkin Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 22/09/2022 tarihli ve 2022/1604 esas, 2022/12842 karar sayılı ilâmında "...5271sayılı CMK.nın 251/3. maddesinde belirtilen indirim, ancak basit yargılama usulünün uygulandığı ve mahkumiyet kararı verilen dava dosyalarında söz konusu olabilir. 5271 sayılı CMK.nın 252/1. maddesinde düzenlenen itiraz yoluna, aynı Kanunun 251. maddesi uyarınca basit yargılama usulü uygulanarak verilen kararlara karşı başvurulabilir. Buna göre, hangi gerekçe ile olursa olsun basit yargılama usulü uygulanmadan kurulan hükümde, salt 5271 sayılı Kanun'un 251/3. maddesi uyarınca 1/4 oranında indirim yapılması, bu hükmü basit yargılama usulü uygulanarak verilen kararlar için öngörülen itiraz yoluna tabi kılmaz. Sonuç olarak, uyuşmazlığa konu olan ilk derece mahkemesi kararları ile buna benzer kararların istinaf kanun yoluna tabi olduğu açıktır." şeklinde belirtilen açıklamalar nazara alındığında, anılan karara karşı yapılan itirazın 5271 sayılı Kanun'un 268/3-c maddesi gereğince itiraz yoluna tabi olduğu gözetilmek suretiyle yapılan incelemede,
Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 10/04/2018 tarihli ve 2014/15-487 esas, 2018/151 sayılı kararında belirtildiği üzere, temyiz ve istinaf kanun yollarından geçmeksizin kesinleşen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararların ülke sathında uygulama birliğine ulaşmak ve ciddi boyutlara ulaşan hukuka aykırılıkların toplum ve birey açısından hukuk yararına giderilmesi amacıyla olağanüstü bir kanun yolu olan kanun yararına bozma konusu yapılabileceği gözetilerek yapılan incelemede,
Dosya kapsamına göre, sanık hakkında basit yaralama suçu yönünden verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararında, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin 6/1, 2709 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasası’nın 141/3, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 34/1 ve 230/1-c maddeleri uyarınca mahkeme kararlarının denetime olanak verecek biçimde açık ve gerekçeli olması, gerekçede iddia ve savunmada ileri sürülen görüşlerin açık olarak belirtilmesi, mevcut delillerin tartışılması ve değerlendirilmesi, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterilmesi ve delillerle sonuç arasında bağ kurulması gerektiği gözetilmeden, Anayasa ve 5271 sayılı Kanun'un amir hükümlerine aykırı olacak şekilde gerekçesiz karar verilmesinde, isabet görülmemiştir. ” şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.
II. GEREKÇE
Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 141, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 34/1, 230. maddeleri uyarınca mahkeme kararlarının Yargıtay denetimine olanak verecek biçimde açık ve gerekçeli olması ve Yargıtayın bu işlevini yerine getirmesi için gerekçe bölümünde iddia ve savunmada ileri sürülen görüşlerin belirtilmesi, mevcut delillerin tartışılması ve değerlendirilmesi, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterilmesi ve ulaşılan kanaat, hükümlünün suç oluşturduğu sabit görülen fiilleri ve bunların nitelendirilmesinin belirtilmesi, delillerle sonuç arasında bağ kurulması gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde gerekçesiz hüküm kurulması ve bu nedenle kasten yaralama suçu yönünden itirazın kabulüne karar verilmesi gerekirken reddine karar verilmesi Kanun’a aykırı olup kanun yararına bozma talebi yerinde görülmüştür.
III. KARAR
1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının mala zarar verme suçu yönünden kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE, Ankara 31. Asliye Ceza Mahkemesinin, 22.11.2021 tarihli ve 2020/1258 Esas, 2021/1660 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 309/3. maddesi gereği, KANUN YARARINA BOZULMASINA, 5271 sayılı Kanun’un 309/4. maddesinin (b) bendi uyarınca gerekli işlemin yapılması için dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
2. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kasten yaralama suçu yönünden kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE, Ankara 11. Ağır Ceza Mahkemesinin, 28.02.2022 tarihli ve 2022/453 Değişik İş sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 309/3. maddesi gereği, KANUN YARARINA BOZULMASINA, 5271 sayılı Kanun’un 309/4. maddesinin (a) bendi uyarınca gerekli işlemin yapılması için dava dosyasının, itiraz merciine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 17.01.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.