YARGITAY 2. CEZA DAİRESİ

2. Ceza Dairesi         2023/19168 E.  ,  2024/4727 K.
"İçtihat Metni"U Y A R L A M A

İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2002/48 E., 2004/36 K.
HÜKÜMLÜ : ...
SUÇ : Muhkem eşyayı kırarak hırsızlık
HÜKÜM : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Yargıtay 13. Ceza Dairesinin 2014/22567 Esas, 2014/21936 Karar sayılı 19.06.2014 tarihli ilâmında da belirtildiği üzere, hükümlü hakkında Alaşehir 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 11.12.2004 tarih ve 2002/48 E., 2004/36 K. sayılı ilâmının temyiz edilmeksizin kesinleştiği ve temyiz dışı sanıklar hakkında genel hükümlere göre yapılan yargılamadan hükümlünün uyarlama dosyasının ayrılması gerekirken, diğer sanıklarla birlikte hükümlü hakkında yapılan uyarlama yargılaması neticesinde verilen ek kararların yok hükmünde sayılmasına karar verildiği, uyarlama yargılamasının mahallinde yapılması gerektiğinden bahisle temyiz isteminin reddiyle dosyanın mahkemesine iade edilmesi üzerine mahkemece 18.08.2014 tarihli ek karar ile hükümlü hakkında uyarlama yargılaması yapılarak hükümlünün yokluğunda karar verildiği, verilen ek kararın hükümlüye usûlüne uygun tebliğ edilmemesi nedeniyle usûlünce kesinleşmediği, hükümlünün 04.03.2021 tarihli temyiz başvurusu ile birlikte eski hâle getirme isteminde de bulunduğunun anlaşılmasına ve eski hâle getirme isteği hakkındaki karar verme yetkisinin 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 42/1. maddesi uyarınca Yargıtayın ilgili dairesine ait olmasına göre; mahkemenin 22.03.2021 tarihli ek kararının yok hükmünde olduğu, buna göre sonraki tüm işlemlerin hukuken geçersiz olduğu ve hükümlünün 18.08.2014 tarihli ek karara yönelik temyiz isteminin öğrenme üzerine süresinde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;
5252 sayılı Kanun'un 9/1. maddesi, 01.06.2005 tarihinden önce kesinleşmiş hükümlerle ilgili olarak 5237 sayılı Kanun'un lehe olan hükümlerinin derhal uygulanabileceği hâllerde duruşma yapılmaksızın da karar verilebileceğini öngörmüşse de; Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 27.12.2005 tarihli ve 162/173 sayılı kararında açıklandığı gibi lehe olan yasanın belirlenmesi herhangi bir inceleme ve araştırma yapılmasını, takdir hakkının kullanılmasını gerektiriyorsa veya sonraki yasa ile cezanın kişiselleştirilmesine ilişkin hükümlerin uygulanması olanağı doğmuşsa yargılamasının duruşmalı yapılması zorunludur. Evrak üzerinde inceleme yapılabilmesi ise ancak belirtilen bu hâller dışında söz konusu olabilecektir. Hükümlü hakkında lehe olan yasanın saptanabilmesi için takdir hakkının kullanılması gerekeceğinden duruşma açılıp uyarlama yargılaması yapılarak karar verilmesi gerekirken evrak üzerinde yazılı şekilde karar verilmesi,
Bozmayı gerektirmiş, hükümlünün temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı BOZULMASINA, 21.03.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.