YARGITAY 2. CEZA DAİRESİ

2. Ceza Dairesi         2023/19142 E.  ,  2023/4654 K.
"İçtihat Metni"
...
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2021/181 E., 2022/35 K.
...
SUÇ : Hırsızlık
İNCELEME KONUSU
KARAR : Mahkûmiyet
...
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İlgili kararın kanun yararına bozulması

Denizli Cumhuriyet Başsavcılığının, 18.03.2021 tarihli ve 2021/3683 Esas sayılı iddianamesiyle hükümlü hakkında hırsızlık suçundan katılanın çalıştığı iş yerinden cep telefonunu çaldığı iddiasıyla 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/2-h ve 53. maddeleri uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.
Denizli 17. Asliye Ceza Mahkemesinin, 20.01.2022 tarihli ve 2021/181 Esas, 2022/35 Karar sayılı kararı ile hükümlü hakkında hırsızlık suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 142/2-h, 62. maddeleri uyarınca 4 yıl 2 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, aynı Kanun'un 53. maddesi uyarınca hak yoksunluklarının uygulanmasına ilişkin hükmün istinaf edilmeden usûlüne uygun olarak 16.02.2022 tarihinde kesinleştiği anlaşılmıştır.
Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309/1. maddesi uyarınca, 18.04.2023 tarihli ve 2022/12736 sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 02.06.2023 tarihli ve KYB-2023/48544 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:
I. İSTEM
Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 02.06.2023 tarihli ve KYB-2023/48544 sayılı kanun yararına bozma isteminin;
“Dosya kapsamına göre, Denizli Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 18.03.2021 tarihli ve 2021/3683 Esas sayılı iddianame ile açılan kamu davası üzerine Denizli 17. Asliye Ceza Mahkemesince mahkûmiyet kararı verilmiş ise de, hükümlünün yargılamaya konu eylemi hakkında daha önceden Denizli Cumhuriyet Başsavcılığının 05.11.2020 tarihli ve 2020/11056 Esas sayılı iddianamesi ile hükümlü hakkında açılan kamu davası üzerine yapılan yargılama neticesinde, Denizli 13. Asliye Ceza Mahkemesinin 29.09.2021 tarihli ve 2020/445 Esas, 2021/644 Karar sayılı kararı ile mahkumiyetine karar verildiği ve anılan mahkûmiyet kararının, Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin 25.01.2022 tarihli ve 2022/95 Esas, 2022/157 Karar sayılı kararı ile istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmek suretiyle kesinleştiği anlaşılmakla, 5271 sayılı Kanun'un 223/7. maddesinde yer alan, “Aynı fiil nedeniyle, aynı sanık için önceden verilmiş bir hüküm veya açılmış bir dava varsa davanın reddine karar verilir.” şeklindeki düzenleme gereğince mükerrer açılan davanın reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiştir.” şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.
II. GEREKÇE
1. 5271 sayılı Kanun’un 309/4. maddesinin (d) bendinin;
“Hükümlünün cezasının kaldırılmasını gerektiriyorsa cezanın kaldırılmasına, daha hafif bir cezanın verilmesini gerektiriyorsa bu hafif cezaya Yargıtay ceza dairesi doğrudan hükmeder.” şeklinde düzenlendiği belirlenmiştir.
2. Dosya kapsamına göre, Denizli Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 18.03.2021 tarihli ve 2021/3683 Esas sayılı iddianame ile açılan kamu davası üzerine Denizli 17. Asliye Ceza Mahkemesince mahkûmiyet kararı verilmiş ise de, hükümlünün yargılamaya konu eylemi hakkında daha önceden Denizli Cumhuriyet Başsavcılığının 05.11.2020 tarihli ve 2020/11056 Esas sayılı iddianamesi ile hükümlü hakkında açılan kamu davası üzerine yapılan yargılama neticesinde, Denizli 13. Asliye Ceza Mahkemesinin 29.09.2021 tarihli ve 2020/445 Esas, 2021/644 Karar sayılı kararı ile mahkûmiyetine karar verildiği ve anılan mahkûmiyet kararının, Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin 25.01.2022 tarihli ve 2022/95 Esas, 2022/157 Karar sayılı kararı ile istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmek suretiyle kesinleştiği anlaşılmakla, 5271 sayılı Kanun'un 223/7. maddesinde yer alan, “Aynı fiil nedeniyle, aynı sanık için önceden verilmiş bir hüküm veya açılmış bir dava varsa davanın reddine karar verilir.” şeklindeki düzenleme gereğince mükerrer açılan davanın reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesi Kanun’a aykırı olup kanun yararına bozma talebi yerinde görülmekle, aynı Kanun’un 309/4. maddesinin (d) bendi uyarınca bahse konu hukuka aykırılık Yargıtay tarafından giderilmiştir.
III. KARAR
Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE, Denizli 17. Asliye Ceza Mahkemesinin, 20.01.2022 tarihli ve 2021/181 Esas, 2022/35 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 309/3. maddesi gereği KANUN YARARINA BOZULMASINA, aynı Kanun’un 309/4. maddesinin (d) bendi uyarınca bozma nedeni, hükümlünün cezasının kaldırılmasını gerektirdiğinden aynı Kanun'un 223/7. maddesi uyarınca DAVANIN REDDİNE, dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 20.09.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

...