YARGITAY 2. CEZA DAİRESİ

2. Ceza Dairesi         2023/18416 E.  ,  2023/4343 K.
"İçtihat Metni"

...
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2015/343 E., 2015/591 K.
SUÇ : Kişilerin huzur ve sükununu bozma, hakaret, tehdit, mala zarar verme
HÜKÜMLER : Beraat
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi uyarınca temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi uyarınca temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi uyarınca temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi uyarınca temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1.Karabük Cumhuriyet Başsavcılığının, 15.04.2015 tarihli ve 2015/779 Esas No.lu iddianamesi ile sanık hakkında katılanı sürekli olarak rahatsız etmesi, "yalancı" diyerek hakaret etmesi, "seni bütün Karabük'e rezil edeceğim" diyerek tehdit etmesi ve bahçeye dikili çiçekleri sökmek suretiyle mala zarar vermesi şeklindeki eylemleri nedeniyle kişilerin huzur ve sükununu bozma, hakaret, tehdit, mala zarar verme suçlarından 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 106/1-c, 123/1, 125/1, 4, 152/1-c, 53. maddeleri gereğince cezalandırılmasına karar verilmesi istemiyle kamu davasının açıldığı,
2. Karabük 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 20.10.2015 tarihli ve 2015/393 Esas, 2015/591 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kişilerin huzur ve sükununu bozma, hakaret, tehdit, mala zarar verme suçlarından, 5271 sayılı Kanun’un 223/2-e maddesi uyarınca beraat kararı verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Katılan vekilinin temyiz istemi sanığın üzerine atılı suçu işlediği dosya kapsamından anlaşılmasına rağmen sanık hakkında beraat kararı verilmesine ilişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
1.Sanığın aşamalarda tutarlı bir şekilde suçlamayı reddedtiği, tanık beyanlarının yer ve zaman konusunda tutarsız olduğu, muhtevalarının birbiriyle uymadığı, büyük bir kısmının müştekiden nakil ihtiva ettiği, mahkeme huzurunda objektif tanık oldukları şeklinde kanaat edilemediği, nitekim mala zarar verme suçu yönünden de beyanlarının zan ihtiva ettiği, bu itibarla sanığın üzerine yüklenen suçları işlediği yönünde her türlü şüpheden uzak kesin ve inandırıcı delil elde edilemediğinden sanığın beraatine karar verildiği,
2. Sanığın aşamalarda alınan savunmalarında üzerine atılı suçları işlemediğini beyan ettiği,
3. Aşamalarda bilgi sahibi olarak ...'in beyanlarının alınarak dosya içinde mevcut olduğu anlaşılmıştır.
IV. GEREKÇE
1. Sanık hakkında kurulan hükme yönelik temyiz sebeplerinin incelenmesinde, tanıkların aşamalarda alınan beyanlarında sanığın eylemine yönelik görgüye dayalı bilgilerinin olmaması, tanıkların soruşturma evresinde alınan beyanlarında katılanın yönlendirmesi ile suçları sanığın işlediğini düşündüklerini beyan ettikleri nazara alındığında sanığın üzerine atılı suçlar işlediğine ilişkin mahkûmiyetine yeterli her türlü şüpheden uzak, kesin, yeterli ve inandırıcı delil bulunmadığı anlaşıldığından mahkemenin kabul ve değerlendirmesinde hukuka aykırılık görülmemiştir.
2. Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, katılanın yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Karabük 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 20.10.2015 tarihli ve 2015/393 Esas, 2015/591 Karar sayılı kararında katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılan vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğname’ye uygun olarak ONANMASINA, dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 12.09.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.