YARGITAY 2. CEZA DAİRESİ

2. Ceza Dairesi         2023/18179 E.  ,  2024/8875 K.
"İçtihat Metni"MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Hırsızlık
HÜKÜM : Mahkûmiyet
TEMYİZ EDENLER : Sanık ve müdafii
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi uyarınca temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;
1.Yargıtay 6. Ceza Dairesinin 11.11.2021 tarihli bozma ilâmından önce verilen ve yalnızca sanık ve müdafii tarafından temyiz edilen Mahkemenin 07.04.2016 tarihli kararında sanık hakkında sonuç ceza olarak hükmolunan 6 yıl 3 ay hapis cezasının 1412 sayılı Kanun'un 326/son maddesi uyarınca sanık lehine infaz bakımından kazanılmış hak teşkil ettiği ve anılan ilk kararda sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 58. maddesi uyarınca tekerrür hükümlerinin uygulanmadığı gözetilmeden, bozma üzerine 23.03.2023 tarihli kararda, 5237 sayılı Kanun'un 142/2-h, 143/1. maddeleri uyarınca hükmolunan 7 yıl 6 ay hapis cezasının, 6 yıl 3 ay hapis cezası üzerinden infazının yapılmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi suretiyle fazla ceza tayini ile sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmesi,
2. Kabule göre de;
Tekerrüre esas alınan Mersin 1.Ağır Ceza Mahkemesinin 28.10.2020 tarihli ve 2020/127 Esas, 2020/296 Karar sayılı ilâmının, sanık ... hakkında herhangi bir hüküm içermediği ve suç tarihinin temyize konu kararın kesinleşme tarihinden sonra olduğu, tekerrüre esas alınan ilâmdaki sanığın farklı bir kişi olup, sanık ... ile ilgili olmadığından, anılan ilâm nedeniyle sanığın mükerrir sayılamayacağı, sanığın suç tarihi itibarıyla da adlî sicil kaydında başkaca tekerrüre esas olabilecek bir mahkûmiyet kaydının bulunmadığı gözetilmeden, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 58/6. maddesi gereğince sanık hakkında mükerrirlere özgü infaz rejiminin ve buna bağlı olarak denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına karar verilmesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanık ve müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 1412 sayılı Kanun'un 321. maddesi gereğince istem gibi BOZULMASINA, ancak bu aykırılıkların aynı Kanun'un 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün olduğundan, “sanık hakkında hırsızlık suçundan hükmolunan 7 yıl 6 ay hapis cezasının, 1412 sayılı Kanun'un 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hak gözetilerek, 6 yıl 3 ay hapis cezası üzerinden infazının yapılmasına'' karar verilmesi ile hüküm fıkrasından sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 58. maddesinin uygulanmasına ilişkin "7. No.lu" bendin çıkartılmasına karar verilmesi suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 29.05.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.