WhatsApp Hukuki Asistan

Yeni

Son Karar yapay zeka destekli hukuk asistanınız artık WhatsApp üzerinden cebinizde. Aşağıdaki hizmetlerden dilediğinizi seçerek WhatsApp asistanınıza soru sorarak hemen kullanmaya başlayabilirsiniz.

Hukuki Destek Alma
Hukuki sorularınız için anında uzman desteği alın
Yargıtay ve BAM Kararı Arama
Emsal kararlar ve içtihatlar için arama yapın
Dava Dilekçesi Hazırlama
Yapay zeka ile hızlı ve profesyonel dilekçeler oluşturun
Sözleşme Hazırlama
Özelleştirilmiş sözleşme şablonları oluşturun
Loading Logo

sonkarar

Sayfa Yükleniyor

Son güncelleme: 25 Haziran 2026

YARGITAY 2. CEZA DAİRESİ

A- A A+

2. Ceza Dairesi         2023/17525 E.  ,  2023/3813 K.
"İçtihat Metni"MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2019/1120 E., 2019/1192 K.
SUÇLAR : Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlâli, mala zarar verme
HÜKÜMLER : İstinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddi, istinafbaşvurusunun esastan reddi
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanması, temyiz
isteminin reddi

İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin, 20.05.2019 tarihli ve 2019/1120 Esas, 2019/1192 Karar sayılı kararının, sanık tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde;
I - Sanık hakkında konut dokunulmazlığının ihlâli ve mala zarar verme suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;
Sanık hakkında, Manisa 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 12.02.2019 tarihli ve 2018/870 Esas, 2019/111 Karar sayılı kararı ile konut dokunulmazlığının ihlâli suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 116/1-4, 119/1-c maddeleri uyarınca kurulan “2 yıl” hapis cezası, mala zarar verme suçundan, aynı Kanun'un 151/1, 168/2. maddeleri uyarınca kurulan “2 ay” hapis cezası ile mahkûmiyete ilişkin hükümlerin istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince mala zarar verme suçundan istinaf başvurusunun esastan reddine, konut dokunulmazlığının ihlâli suçu yönünden ise hükmün kaldırılarak 5237 sayılı Kanun'un 116/1, 119/1-c maddeleri uyarınca 12 ay hapis cezası ile mahkûmiyete hükmedilmesi ve bu karara yönelik temyizin niteliği karşısında;
Hükmolunan cezaların miktar ve türü gözetildiğinde, 5271 sayılı Kanun'un 286/2-a ve 286/2-b maddeleri uyarınca, ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları ile ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl ve daha az hapis cezalarını artırmayan bölge adliye mahkemesi kararlarının temyizi mümkün olmaması karşısında; sanığın temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,
II-Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;
Manisa 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 12.02.2019 gün, 2018/870 Esas, 2019/111 Karar sayılı kararının Baro tarafından atanan ve sanık müdafii olarak duruşmalara katılan Av. ...'in ve sanığın yüzüne karşı verildiği, sanık müdafii ve sanığın hükmü istinaf etmesi üzerine İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin 20.05.2019 gün 2019/1120 Esas - 2019/1192 Karar sayılı kararıyla duruşma açılmaksızın hırsızlık ve konut dokunulmazlığının ihlali suçlarından kurulan mahkûmiyet hükümlerinin düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine, mala zarar verme suçundan kurulan mahkûmiyet hükmünün istinaf başvurusunun esastan reddine dair karar verildiği, belirtilen kararın sanık müdafii Av. ...'e 05.06.2019 tarihinde tebliğ edildiği, sanık müdafiinin hükümleri temyiz etmediği, sanık ...'in 18.07.2022 günlü İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesine yönelik yazdığı dilekçe içeriğinde; verilen hükmün kendisine tebliğ edilmediğini, temyiz hakkının verilmesi için gerekçeli kararın kendisine tebliğ edilmesini istediğini belirttiği, Dairemizin 10.01.2023 tarihli ve 2022/15110 Esas, 2023/34 Karar sayılı ilamıyla sanığın dilekçe içeriğinde temyiz iradesi olmamakla birlikte gerekçeli kararın tebliğinin talep edilmesi nedeniyle dosyanın iadesine karar verildiği, sanığa gerekçeli kararın tebliği sonrasında 03.04.2023 tarihinde temyiz ettiği anlaşılmıştır.
Sanık müdafiinin yokluğunda verilip 05.06.2019 tarihinde usûlüne uygun şekilde müdafiye tebliğ edilen karara karşı, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 291. maddesinin birinci fıkrasında belirlenen 15 günlük kanunî süre geçtikten sonra 03.04.2023 tarihinde sanık tarafından temyiz isteminde bulunulduğu anlaşılmakla, sanığın temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca, Tebliğname’ye aykırı olarak REDDİNE,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304. maddesinin birinci fıkrası uyarınca Manisa 1. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 20.06.2023 tarihinde oy birliğiyle, karar verildi.