YARGITAY 2. CEZA DAİRESİ

2. Ceza Dairesi         2023/17178 E.  ,  2023/5124 K.
"İçtihat Metni"

İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2015/360 E., 2015/768 K.
SUÇLAR : Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlâli
HÜKÜMLER : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu,
7201 sayılı Tebligat Kanunu’nun 10/2. maddesinin, “Bilinen en son adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması hâlinde, muhatabın adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresi, bilinen en son adresi olarak kabul edilir ve tebligat buraya yapılır.” hükmü ile ... kişilere yapılacak tebligat ile ilgili olarak iki aşamalı bir yöntem benimsenmiş olması karşısında, önce bilinen en son adres (bilinen bir adres yoksa ya da bilinen en son adres ile adres kayıt sistemindeki adres aynı ise MERNİS adresi olduğu belirtilmeksizin adres kayıt sistemindeki adres) esas alınarak, 7201 sayılı Kanun’un 21/1. maddesine göre normal tebligat çıkarılıp, çıkarılan tebligatın bila tebliğ iade edilmesi hâlinde, aynı Kanun’un 21/2. maddesi uyarınca adres kayıt sistemindeki adres bilinen en son adres olarak kabul edilerek, Tebligat Kanunu’nun 21/2. maddesine göre gerekçeli kararın tebliğinin yapılması gerektiği gözetilmeden, sanığın savunması alınırken bildirdiği ve bilinen son adresi olan adrese doğrudan MERNİS şerhi ile tebliğ edilmek suretiyle 05.01.2016 tarihinde yapılan tebliğ işlemi geçersiz olduğundan, sanığın 14.06.2022 tarihli eski hale getirme isteminin kabulü ile öğrenme üzerine yapmış olduğu temyiz isteminin süresinde olduğu;
1412 sayılı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1.Küçükçekmece Cumhuriyet Başsavcılığının, 04.05.2015 tarihli ve 2015/6265 Esas No.lu iddianamesi ile sanık hakkında katılanın konutuna kapı kilidine zarar vermek suretiyle girilerek içeride bulunan suça konu malların çalınması şeklindeki eylemi nedeniyle hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlâli suçlarından 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/2-h, 116/1, 53/1. maddeleri gereğince cezalandırılmasına karar verilmesi istemiyle kamu davasının açıldığı,
2. Küçükçekmece 16. Asliye Ceza Mahkemesinin, 09.12.2015 tarihli ve 2015/360 Esas, 2015/768 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlâli suçlarından, 5237 sayılı Kanun’un 142/2-h, 62/1, 53, 116/1, 52, 52/4. maddeleri uyarınca sırasıyla 4 yıl 2 ay hapis cezası ve 3.000,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına ve hırsızlık suçu yönünden hak yoksunluklarının uygulanmasına karar verildiği anlaşılmıştır.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın temyiz talebi hakkında lehe hükümlerin uygulanmasına ilişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
1.Sanığın olay tarihinde ... bina yaptırmak için boşaltılan apartmanın dış kapısının ... kilidini kırmak suretiyle girdiği, katılana ait 9 No'lu dairenin kapı kilidini kırarak suça konu eşyaları çaldığı kabul edilerek cezalandırılmasına karar verildiği,
2. Sanığın aşamalarda alınan savunmalarında katılana ait daireye sadece yatmak için girdiğini, hırsızlık yapmadığını beyan ettiği,
3.Soruşturma evresinde kolluk görevlilerince düzenlenen Olay Yeri İnceleme Raporu, İstanbul Kriminal Polis Laboratuvarı Müdürülüğünce düzenlenen Uzmanlık Raporunun dosya içinde mevcut olduğu anlaşılmıştır .
IV. GEREKÇE
Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;
Konut dokunulmazlığının ihlâli suçu yönünden kabule göre;
1. Hüküm tarihinde ayrı yargı çevresinde bulunan Marmara 4 No'lu L Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda başka bir suçtan hükümlü olduğu anlaşılan sanığa mahkeme huzurunda alınan savunması sırasında duruşmadan bağışık tutulmak isteyip istemediği sorulmadan ve bu hususta bir karar alınmadan, hükmün açıklandığı 09.12.2015 tarihli duruşmada hazır edilmeyerek hükümlülüğüne karar verilmesi suretiyle, 5271 sayılı Kanun'un 196. maddesine aykırı olarak savunma hakkının kısıtlanması,
2.Katılanın soruşturma evresinde alınan ifadesinde hırsızlığın yapıldığı apartmanın kendisine ait olduğunu, apartman hakkında yıkım kararı alınması nedeniyle suç tarihinden on beş ... kadar önce boşaltıldığını beyan ettiği nazara alındığında, söz konusu yerin konut olarak kullanılmadığı gözetilmeden, unsurları itibari ile oluşmayan konut dokunulmazlığının ihlâli suçundan sanığın beraati yerine, yazılı şekilde mahkûmiyetine karar verilmesi, hukuka aykırı bulunmuştur.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Küçükçekmece 16. Asliye Ceza Mahkemesinin 09.12.2015 tarihli ve 2015/360 Esas, 2015/768 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği, açıklanan nedenle yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321/1. maddesi gereği Tebliğname'ye uygun olarak BOZULMASINA, dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 03.10.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.