YARGITAY 2. CEZA DAİRESİ

2. Ceza Dairesi         2023/1589 E.  ,  2023/2924 K.
"İçtihat Metni"
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2019/687 E., 2021/115 K.
SUÇ : Suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi
HÜKÜM : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Düzeltilerek onama

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi uyarınca temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Kulu Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 13.11.2012 tarihli ve 2012/386 Esas numaralı iddianame ile özetle; " katılanların ahırlarından olay tarihinde 6 adet büyükbaş hayvanlarının çalınması üzerine, kolluk görevlilerince katılanlara ait hayvanların sanığa ait ahırda olabileceği bilgisi üzerine, sanığın adresinde arama yaptırıldığı, burada katılan ...'ın hırsızlığa konu 6 adet büyükbaş hayvanı teşhis ettiği" iddiasıyla sanık hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 165/1 ve 53/1. maddeleri gereğince suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi suçundan cezalandırılması talebiyle kamu davası açılmıştır.
2. Kulu Asliye Ceza Mahkemesinin, 04.03.2015 tarihli ve 2012/289 Esas, 2015/137 Karar sayılı kararıyla, sanık hakkında suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi suçundan 5237 sayılı Kanun’un 165/1, 62, 50/1-a ve 52. maddeleri uyarınca 4.500,00 TL ve 1.000,00 TL adlî para cezaları ile cezalandırılmasına ve adli para cezalarının 11 eşit şekilde taksitlendirilmesine karar verilmiştir.
3. Anılan Mahkeme kararının sanık tarafından temyizi üzerine (o yer Cumhuriyet savcısının temyiz isteminin reddine karar verildiği) Yargıtay (Kapatılan) 13. Ceza Dairesinin 03.12.2019 tarihli ve 2019/6294 Esas, 2019/17531 Karar sayılı ilâmıyla mahkûmiyet hükmünün "uzlaşma hükümlerinin uygulanması gerekliliği" nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.
4. Kulu Asliye Ceza Mahkemesinin, 17.02.2021 tarihli ve 2019/687 Esas, 2021/115 Karar sayılı kararıyla, sanık hakkında suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi suçundan 5237 sayılı Kanun’un 165/1, 62, 53 ve 52. maddeleri uyarınca 7 ay 15 gün hapis cezası ve 1.000,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarının uygulanmasına ve adli para cezasının 5 eşit şekilde taksitlendirilmesine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın temyiz istemi; "kararı temyiz etmek istiyorum" şeklindedir.
III. OLAY VE OLGULAR
1. Katılanların ahırında bulunan 6 adet küpeli büyükbaş hayvanın 14.12.2011'de çalındığı, soruşturma aşamasında kolluk tarafından yapılan araştırmada, sanık ...'ya katılanlara ait büyükbaş hayvanların satıldığına dair bilgi değerlendirmesinin yapıldığı, bunun üzerine sanığın ahırında 14.03.2012 tarihinde yapılan aramada suça konu büyükbaş hayvanların bulunarak katılan ... tarafından teşhis edildiği, bu itibarla mesleği itibari ile hayvan alım satım esnasında, hayvanların gerek sağlık durumlarını kontrol etmek, gerek küpelerine bakmak, gerekse yapılacak ticari ilişkiye ilişkin yazılı veya sözlü delil bulundurması gerekirken söz konusu durumların hiç birine riayet etmeyen sanığın üzerine atılı suçu işlediğinin sabit olduğu Yerel Mahkemece kabul edilmiştir.
2. Sanık üzerine atılı suçlamayı inkâr etmiş, katılanların da aşamalarda ifadelerinin alındığı tespit edilmiştir. Bozma öncesi yapılan yargılamada sanığın suça konu hayvanları aldığını beyan ettiği ve hakkında hırsızlık suçundan kamu davası açılan ... hakkında beraat kararı verilmiş olup, bu karar kesinleşmiştir. Tanıklar Y.Ç., M.O., N.D., M.G.’nın beyanları, 14.03.2012 tarihli Arama Tutanağı ve Teşhis Tutanağı dava dosyasında mevcuttur.

IV. GEREKÇE
Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suçun vasfının doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından; sanığın yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir. Ancak;
Sanığın temyizi üzerine Yargıtay (Kapatılan) 13. Ceza Dairesinin 03.12.2019 tarihli ve 2019/6294 Esas, 2019/17531 Karar sayılı sayılı kararı ile bozularak ortadan kalkan mahkemenin 04.03.2015 tarihli hükmünde, sanık hakkında 5237 sayılı Kanun’un 165/1, 62, 50/1-a ve 52. maddeleri uyarınca 4.500,00 TL ve 1.000,00 TL adli para cezaları ile cezalandırılmasına ve adli para cezalarının 11 eşit şekilde taksitlendirilmesine karar verildiği, sanık bakımından aynı Kanun'un 50/1-a maddesi uyarınca hapis cezasının seçenek yaptırım olarak adli para cezasına çevrilmesinin, miktarının ve taksitlendirme süresinin 1412 sayılı Kanun'un 326/son maddesi uyarınca sanık için kazanılmış hak teşkil ettiği gözetilmeden, temyize konu hükümde sanık hakkında aynı Kanun’un 165/1, 62, 53 ve 52. maddeleri uyarınca 7 ay 15 gün hapis cezası ve 1.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarının uygulanmasına ve adli para cezasının 5 eşit şekilde taksitlendirilmesine hükmedilmesi suretiyle 1412 sayılı Kanun'nun 326/son maddesine muhalefet edilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.
V.KARAR
Gerekçe bölümünde yer alan nedenle Kulu Asliye Ceza Mahkemesinin, 17.02.2021 tarihli ve 2019/687 Esas, 2021/115 Karar sayılı kararına yönelik sanık tarafından öne sürülen temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun'nun 321. maddesi gereği, BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı Kanun'un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, "sanığın 5237 sayılı Kanun’un 165/1, 62, 50/1-a ve 52. maddeleri uyarınca 4.500,00 TL ve 1.000,00 TL adli para cezaları ile cezalandırılmasına ve adli para cezalarının 11 eşit şekilde taksitlendirilmesine, hüküm fıkrasından 5237 sayılı Kanun'un 53. maddesi uyarınca hak yoksunluğuna ilişkin bölümün çıkarılmasına" karar verilmek suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun olan hükmün Tebliğname'ye uygun olarak DÜZELTİLEREK ONANMASINA, dava dosyasının Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 22.05.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.