YARGITAY 2. CEZA DAİRESİ

2. Ceza Dairesi         2023/146 E.  ,  2023/3751 K.
"İçtihat Metni"MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
EK KARAR TARİHİ : 23.11.2022
SAYISI : 2007/455 E., 2008/528 K.
SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlâli, mala zarar verme
HÜKÜM : Eski hale getirme ve temyiz talebinin reddine dair ek karar
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret

Bandırma 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 25.11.2008 tarihli ve 2007/455 Esas, 2008/528 Karar sayılı kararı ile mahkûmiyetine hükmedilen sanığın, 17.11.2022 tarihli dilekçesindeki anlatımından temyiz başvurusu ile birlikte eski hale getirme isteminde de bulunduğunun anlaşılmasına, eski hale getirme isteği hakkındaki karar verme yetkisinin, 5271 sayılı Kanun'un 42/1. maddesi uyarınca Yargıtayın ilgili dairesine ait olmasına göre, mahkemenin 23.11.2022 tarihli ek kararının kaldırılmasına karar verilerek yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:
7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 35/2. maddesine göre tebliğin usulüne uygun olarak yapılabilmesi için, daha önce aynı adrese Kanun'un gösterdiği usullere uygun bir tebligat yapılmış olması ve muhatabın adres kayıt sisteminde yerleşim yeri adresinin de tespit edilememesinin gerektiği, aksi halde aynı Kanun'un 35. maddesine göre tebligat yapılmasının mümkün olmadığı, sanığın yokluğunda verilen kararın tebliği için adı geçenin bilinen en son adresi esas alınarak çıkarılan tebligatın bila tebliğ iade edilmesi üzerine, daha önce Kanun'un gösterdiği usullere göre bir tebligat yapılmamış sanığın aynı adresine Tebligat Kanunu’nun 35. maddesi uyarınca 23.02.2009 tarihinde yapılan tebligat işleminin geçersiz olduğu anlaşılmış ise de; sanığın ilk olarak 10.07.2009 tarihli dilekçesi ile, devamında da farklı tarihli dilekçeleri ile mahsup talep ettiğinin anlaşılması karşısında, en geç 10.07.2009 tarihi itibariyle öğrendiği karara karşı, karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 310/1. maddesinde belirlenen bir haftalık kanunî süre geçtikten sonra 17.11.2022 tarihinde temyiz isteğinde bulunulduğu, hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 305/1. maddesi gereği re’sen temyize de tabi olmadığı anlaşılmakla, sanığın temyiz isteğinin ve yerinde görülmeyen eski hale getirme isteğinin, 1412 sayılı Kanun’un 317. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak REDDİNE, esası incelenmeyen dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 20.06.2023 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.