YARGITAY 2. CEZA DAİRESİ

2. Ceza Dairesi         2023/1174 E.  ,  2023/2764 K.
"İçtihat Metni"

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2020/33 E. 2021/246 K.
SUÇ : Hırsızlık
HÜKÜM : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanun'un 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi uyarınca temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı, yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1.... Cumhuriyet Başsavcılığının, 2011/153 iddianame numaralı ve 15.03.2011 tarihli iddianamesi ile sanığın, temyiz dışı sanıklar Z.G ve P.G. ile birlikte şikayetçinin ikametinden 3 adet altın bileziği gündüz vakti çaldığından bahisle hırsızlık suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanun'un 142/1-b, 168/1, 53 maddelerinden cezalandırılması istemiyle kamu davası açıldığı tespit edilmiştir.
2. ... 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 06.10.2011 tarihli kararıyla hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği, bu kararın kesinleşmesi akabinde sanığın denetim süresi içerisinde kasıtlı suç işlemesi nedeniyle mahkum olduğu ve bu ilâmın ihbarı üzerine Mahkemenin 09.04.2015 tarihli hüküm açıklamasına ilişkin ilamının temyizi üzerine Yargıtay 2. Ceza Dairesinin 13.11.2019 tarihli ve 2019/1995 Esas, 2019/17723 Karar sayılı kararıyla özetle "5237 sayılı Kanun'un 168 maddesinden yanlış uygulama yapılması" nedeniyle Mahkemenin 09.04.2015 tarihli hükmünün bozulmasına karar verildiği anlaşılmıştır.
3. Bozmaya uyularak yapılan yargılama sonunda sanığın hırsızlık suçundan ... 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 23.03.2021 tarihli 2020/33 Esas 2021/246 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı Kanun'un 142/1-b, 168/1, 62, 53, 63. maddelerinden 6 ay 20 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına hükmedildiği belirlenmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık müdafiinin temyiz isteminin "eksik inceleme, yetersiz gerekçeyle karar verildiğine, mahkumiyete yeterli şüpheden uzak, somut delile dayanmaksızın, yasaya ve usule aykırı olarak hüküm kurulduğuna" yönelik olduğu tespit edilmiştir.
III. OLAY VE OLGULAR
1.Dosya kapsamına göre; sanığın, temyiz dışı sanıklar Z.G ve P.G. ile birlikte şikayetçinin ikametinden üç adet altın bileziği gündüz vakti çaldığı, bu şekilde atılı suçu işlediğinin sabit olduğu Yerel Mahkemece kabul edilerek sanığın hırsızlık suçundan cezalandırılmasına karar verildiği tespit edilmiştir.
2. Sanığın savunmaları ile şikayetçinin ve temyiz dışı sanıklar Z.G ve P.G.'nin ifadelerinin alındığı tespit edilmiştir.
3. Tanık M.E.Ş ile bilgisi alınan E.E'nin iddiayı doğrulayan 17.02.2011 tarihli beyanları, 17.02.2011 tarihli Teşhis Tutanakları ve Yakalama Tutanağı dava dosyasında mevcuttur.
IV. GEREKÇE
Sanığın bozma öncesi ve sonrasındaki savunmaları, şikâyetçi ile temyiz dışı sanıklar Z.G ve P.G.'nin ifadeleri, tanık M.E.Ş' ile bilgisi alınan E.E'nin iddiayı doğrulayan 17.02.2011 tarihli beyanları, 17.02.2011 tarihli Teşhis Tutanakları ve Yakalama Tutanağı ile eylemin sanık tarafından işlendiği anlaşılmakla sanık müdafiinin temyiz sebepleri yönünden hukuka aykırılık bulunmamış; yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle ... 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 23.03.2021 tarihli 2020/33 Esas 2021/246 Karar sayılı kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve re'sen dikkate alınan hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün Tebliğname'ye uygun olarak ONANMASINA, dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 17.05.2023 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.