YARGITAY 2. CEZA DAİRESİ

2. Ceza Dairesi         2023/11045 E.  ,  2023/3130 K.
"İçtihat Metni"

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2010/491 E., 2011/419 K.
SUÇ : Hırsızlık
HÜKÜM : Mahkûmiyet
İTİRAZNAME GÖRÜŞÜ : Bozma
İTİRAZA KONU KARAR : Onama
İTİRAZ EDEN : Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı

Yargıtay 2. Ceza Dairesinin, 13.10.2014 tarihli ve 2013/29739 Esas, 2014/22997 Karar sayılı kararına karşı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 24.02.2023 tarihli ve KD-2023/17219 sayılı itirazı üzerine yapılan inceleme neticesinde;
5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 308/1. maddesinde belirtilen kanunî süresinde yapılan itiraz başvurusu üzerine dava dosyası, 5271 sayılı Kanun’un 308/2. maddesi gereği Dairemize gönderilmekle, gereği düşünüldü:
I. İTİRAZ SEBEPLERİ
Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından düzenlenen 27.08.2013 tarihli tebliğname ile “Sanık ... ile suç ortağı sanık ... hakkında kurulan hükümlerin onanması” talep edilmiş, temyiz talebini inceleyen Yargıtay 2. Ceza Dairesinin, 13.10.2014 tarihli ve 2013/29739 Esas, 2014/22997 Karar sayılı kararı ile; sanıklar hakkında "hırsızlık suçundan yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin istem gibi onanmasına,” karar verilmiş; ancak 27.08.2013 tarihli tebliğnamenin ... Açık Ceza İnfaz Kurumunda başka suçtan hükümlü olan sanık ...'nın bizzat kendisine okunup anlatılmak suretiyle tebliği yerine, MERNİS adresine doğrudan 7201 sayılı Tebligat Kanunu’nun 21/2. maddesine göre yapılan tebliğname tebliği işleminin geçersiz olması karşısında, tebliğnamenin usul ve yasa hükümlerine uygun olarak tebliğ edilmemesi sebebiyle itiraz kanun yoluna başvurulmuştur.

II. GEREKÇE
1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından düzenlenen 27.08.2013 tarihli tebliğnamenin tebliğ edildiği 04.11.2013 tarihinde ... Açık Ceza İnfaz Kurumunda başka suçtan hükümlü olan sanık ...'ya tebliğnamenin bizzat okunup anlatılmak suretiyle tebliği yerine, MERNİS adresine doğrudan 7201 sayılı Kanunu’nun 21/2. maddesine göre yapılan tebliğname tebliği işleminin geçersiz olması nedeniyle, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının yerinde olduğu sonucuna varılmıştır. Tebliğname, ... 2 No.lu T Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda hükümlü olan sanığa, 03.05.2023 tarihinde usulüne uygun olarak bizzat tebliğ edilmiştir.
2. 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 142/2-g maddesinde düzenlenen suçun oluşabilmesi için eylemin, barınak yerlerinde, sürüde ya da açık yerlerde bulunan büyük veya küçükbaş hayvan hakkında gerçekleştirilmesinin gerektiği, konut ve eklentisi niteliğindeki yerlerden gerçekleştirilen eylemlerin ise aynı Kanun'un 142/1-b maddesinde düzenlenen suçu oluşturacağı; olay yerinde yapılan keşif sonucu alınan 19.05.2011 tarihli bilirkişi raporunda, olay yerinin şikâyetçinin konutunun bitişiğinde bulunan ağıl olduğu belirtilmiş ise de dosya kapsamında yer alan olay yeri fotoğraflarının ve olay yeri krokisinin incelenmesinde eylemin şikâyetçinin konutunun duvarına bitişik, evin eklentisi niteliğindeki ahırdan gerçekleştirildiğinin anlaşılması karşısında; sanığın eyleminin 5237 sayılı Kanun'un 142/1-b maddesinde düzenlenen hırsızlık suçunu oluşturduğu gözetilmeden, eylemin nitelendirilmesinde yanılgıya düşülerek aynı Kanun'un 142/2-g maddesi uyarınca hüküm kurulması suretiyle fazla ceza tayini, hukuka aykırı bulunmuştur.
3. Şikâyetçinin, olay günü saat 20.25 sıralarında evinin bitişiğinde bulunan ahırdaki hayvanlarını besleyerek ahırdan ayrıldığını, kısa bir süre sonra çocuklarının simenter cinsi 2,5 aylık buzağısının ahırda olmadığını haber verdiklerini beyan ettiğinin, dosya kapsamına göre olay günü saat 20.30 sıralarında olayın 156 jandarma imdat hattına bildirildiğinin ve UYAP'tan alınan güneşin doğuş batış çizelgesine göre, yaz saati uygulaması da dikkati alındığında suç tarihinde gece vaktinin saat 21.17’de başladığının anlaşılması karşısında; hırsızlık suçunun gündüz sayılan zaman dilimi içinde işlendiğinin kabulü gerektiği gözetilmeden ve suçun gece vakti işlendiğine dair delillerin nelerden ibaret olduğu karar yerinde denetime olanak verecek şekilde tartışılmadan sanık hakkında 5237 sayılı Kanun’un 143. maddesinin uygulanması suretiyle fazla ceza tayini, hukuka aykırı bulunmuştur.

III. KARAR
1. Gerekçe bölümünün (1) nolu bendinde belirtilen nedenle Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 24.02.2023 tarihli ve KD-2023/17219 sayılı İTİRAZININ KABULÜNE,
2. 5271 sayılı Kanun’un 308/2. fıkrası gereği Yargıtay 2. Ceza Dairesinin 13.10.2014 tarihli ve 2013/29739 Esas, 2014/22997 Karar sayılı onama kararının sanık ... yönünden KALDIRILMASINA,
3. UYAP sistemi karar numarası verildiği takdirde bu dosya üzerinde devamında işlem yapılmasına izin vermediğinden, karar numarası verilmeksizin UYAP'taki esas sırasının açıklamalar bölümüne itirazın kabulü ile önceki Yargıtay 2. Ceza Dairesinin 13.10.2014 tarihli ve 2013/29739 Esas, 2017/22997 Karar sayılı kararının kaldırıldığı hususunun şerh edilmesine, takiben sanığa Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 27.08.2013 tarihli, 2012/192101 numaralı tebliğnamesinin usulünce tebliğ edilmesi için dosyanın Yazı İşleri Müdürlüğüne teslimine, tebligat işleri tamamlandıktan sonra dosyanın esasının incelenmesine dair ara karar verildiği; ilgili tebliğnamenin sanığa 03.05.2023 tarihinde usulüne uygun olarak tebliğ edildiği belirlenerek yapılan inceleme neticesinde;
4. Gerekçe bölümünün (2) ve (3) nolu bentlerinde açıklanan nedenlerle ... 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 20.10.2011 tarihli ve 2010/491 Esas, 2011/419 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz istemi yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321. maddesi gereği BOZULMASINA, sanık ... yönünden daha önce tebliğname tebliğ edildiği için dairemizin 13.10.2014 tarihli ve 2013/29739 Esas, 2014/22997 Karar sayılı onama ilâmına itiraz edilmediği, ancak diğer sanık ... yönünden dosyanın incelenip suç vasfı yönünden lehe bozma kararı verildiğinden Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından sanık ... hakkında lehe itiraz yoluna gidilebileceğine, dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 30.05.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.