YARGITAY 2. CEZA DAİRESİ

2. Ceza Dairesi         2023/10731 E.  ,  2023/3334 K.
"İçtihat Metni"MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2013/420 E., 2014/503 K.
SUÇ : Hırsızlık
HÜKÜM : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret

İstanbul 16. Asliye Ceza Mahkemesinin, 18.12.2014 tarihli ve 2013/420 Esas, 2014/503 Karar sayılı kararının sanık tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:
Sanığın, 06.01.2023 tarihli dilekçesindeki anlatımından temyiz başvurusu ile birlikte eski hale getirme isteminde de bulunduğunun anlaşılması, eski hale getirme istemi hakkındaki karar verme yetkisinin 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 42/1. maddesi uyarınca Yargıtay'ın ilgili dairesine ait olması nedeniyle yapılan incelemede;
20.04.2021 tarihli Resmi Gazetede yayımlanıp yürürlüğe giren 20.11.2020 gün ve 2019/2 Esas, 2020/3 Karar sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme kararında belirtildiği üzere muhatabın bilinen en son adresine çıkartılan tebligatın iade edilmesi ve adres kayıt sistemindeki yerleşim yeri adresinin bilinen adresten farklı olması halinde; adres kayıt sistemindeki yerleşim yeri adresine “MERNİS adresi” şerhi verilerek Tebligat Kanunu’nun 21/2. maddesi uyarınca doğrudan tebligat çıkartılması yeterli olup, öncelikle bu adrese normal bir tebligat çıkartılmasının gerekmediği, somut olayda da sanığın yokluğunda verilen 18.12.2014 tarihli kararın tebliği için bilinen en son adresine çıkartılan tebligatın tebliğ imkansızlığı nedeniyle iade edildiği, bunun üzerine bilinen en son adresten farklı olan adres kayıt sistemindeki yerleşim yeri adresine “MERNİS adresi” şerhi verilerek Tebligat Kanunu’nun 21/2. maddesi uyarınca tebligat çıkartıldığı ve 2 nolu haber kağıdı 19.01.2015 tarihinde kapıya yapıştırılarak tebliğ işleminin gerçekleştirilmesi karşısında, sanığa yapılan tebligatın usulüne uygun olduğu bu nedenle yokluğunda verilen ve 19.01.2015 tarihinde usulüne uygun olarak tebliğ edilen hükmü, 1412 sayılı CMUK'un 310/1-2. maddesinde öngörülen bir haftalık yasal süreden sonra 06.01.2023 tarihinde temyiz isteğinde bulunulduğu, hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 305/1. maddesi gereği re’sen temyize de tabi olmadığı anlaşılmakla, sanığın yerinde olmayan eski hale getirme talebi ile süresinde olmayan temyiz isteğinin, 1412 sayılı Kanun’un 317. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak REDDİNE, esası incelenmeyen dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 06.06.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.