YARGITAY 2. CEZA DAİRESİ

2. Ceza Dairesi         2023/1062 E.  ,  2023/4836 K.
"İçtihat Metni"

...
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
...
SAYISI : 2020/2165 E., 2021/1239 K.
SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlâli
HÜKÜMLER : İstinaf başvurusunun esastan reddi, temyiz talebinin reddi
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

A. İş Yeri Dokunulmazlığının İhlâli Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden
İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 21. Ceza Dairesinin, 08.06.2021 tarihli ve 2020/2165 Esas, 2021/1239 Karar sayılı ek kararının sanık müdafi tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü;

Sanık hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçundan hükmolunan cezanın miktar ve türü gözetildiğinde, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/2-a. maddeleri uyarınca, ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararlarının temyizinin mümkün olmaması karşısında; İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 21. Ceza Dairesinin, 08.06.2021 tarihli ve 2020/2165 Esas, 2021/1239 Karar sayılı ek kararında hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 296/2. maddesi gereği Tebliğname’ye uygun olarak, REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA,
B. Hırsızlık Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden
İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Kanun'un 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi uyarınca temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi uyarınca temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1.İzmir Cumhuriyet Başsavcılığının 01.11.2019 tarihli ve 2019/1647 Esas numaralı iddianamesi ile sanığın, olay günü katılana ait iş yerine ikinci kat açık camdan girip çok sayıda batarya ve muslukları çaldığı olayda, eylemi nedeniyle 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/2-h, 143. maddeleri gereğince cezalandırılması ve 53. maddesindeki hak yoksunluklarına hükmedilmesi talebiyle kamu davası açılmıştır.
2. Didim 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 17.01.2023 tarihli ve 2019/492 Esas, 2020/35 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında hırsızlık suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 142/2-h, 143, 62. maddeleri gereğince 6 yıl 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve aynı Kanun'un 53/1. maddesi gereği hak yoksunluklarının uygulanmasına karar verilmiştir.

3. İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 21. Ceza Dairesinin, 27.04.2021 tarihli ve 2020/2165 Esas ve 2021/1239 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik sanık müdafinin istinaf başvurusunun, 5271 sayılı Kanun’un 280/1-a bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık müdafinin temyiz istemi; sanığın beraat etmesi gerektiğine, yeterli delil olmadığına, sanık lehine 5237 sayılı Kanun'un 62. maddesinin uygulanması gerektiğine, ilişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü
Katılan ifadesi, olay yeri inceleme raporları, sanığın ikrar içeren savunması karşısında sanığın gece vakti hırsızlık suçlarını işlediği Yerel Mahkemece kabul edilmiştir.
B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü
İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmıştır.
IV. GEREKÇE
Sanık savunmasında, iş yerine gece vakti 2. katın açık camından içeri girip bahsi geçen eşyaları çaldığını ikrar ettiği, 29.10.2019 tarihli CD inceleme tutanağında söz konusu çalınan eşyaları hurdacıya satarken göründüğü anlaşılmakla sanığın üzerine atılı suçu işlediği anlaşıldığında hükümde bu yönde bir hukuka aykırılık bulunmamıştır. Sanık hakkında kurulan hükümde 5237 sayılı Kanun'un 62. maddesi gereğince cezasında 1/6 oranında indirim yapılmış, bu yönden hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.
Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafinin yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 21. Ceza Dairesinin, 27.04.2021 tarihli ve 2020/2165 Esas, 2021/1239 Karar sayılı kararında sanık müdafi tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden aynı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname'ye uygun olarak TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Didim 1. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 21. Ceza Dairesine gönderilmek üzere, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 26.09.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

...