YARGITAY 2. CEZA DAİRESİ

2. Ceza Dairesi         2023/10450 E.  ,  2024/4929 K.
"İçtihat Metni"

İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/447 E., 2017/201 K.
ŞİKÂYETÇİLER : ..., ...
HÜKÜMLÜ : ...
SUÇLAR : Kasten yaralama, iş yeri dokunulmazlığının ihlâli
HÜKÜM : Temyiz isteminin reddi
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İncelenmeden İade

Burdur 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 01.07.2022 tarihli ve 2015/447 Esas, 2017/201 Karar sayılı kararının hükümlü tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:
Burdur 2. Asliye Ceza Mahkemesince yapılan yargılama sonucunda hükümlünün kasten yaralama suçundan 5237 sayılı TCK’nın 86/2, 86/3-e ve 62/1. maddeleri gereğince 7 ay 15 gün hapis ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan aynı Kanun'un 116/4, 119/1-c ve 62/1. maddeleri gereğince 2 yıl 6 ay hapis cezaları ile mahkûmiyetine dair kurulan 19.10.2017 tarihli ve 2015/447 Esas, 2017/201 Karar sayılı hükümlerin hükümlü tarafından istinaf edilmesi üzerine, Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesince gerçekleştirilen inceleme neticesinde istinaf başvurusunun esastan reddine dair 07.02.2018 tarihli ve 2017/2543 Esas, 2018/199 Karar sayılı kararın, 5271 sayılı CMK’nın 286/2-a maddesi uyarınca kesin olarak verilmesinin ardından sanık tarafından 01.07.2022 tarihli dilekçe ile suç tarihi itibariyle istinaf kanun yolunun bulunmadığı, bu nedenle kendisine Yargıtay’a temyiz hakkı verilmesi gerektiği gerekçesiyle temyiz isteminde bulunması üzerine Burdur 2. Asliye Ceza Mahkemesince, verilen kararın Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin, 07.02.2018 tarihli kararı ile kesinleşerek infaza verildiği, mahkeme kararının temyiz edilebilecek kararlardan olmadığı gerekçesi ile 5271 sayılı CMK'nın 296/1. maddesi uyarınca temyiz talebinin reddine dair verilen 01.07.2022 tarihli ek kararın da hükümlü tarafından temyiz edildiği anlaşılmakla,
Hükümlünün temyiz dilekçesiyle ilgili Bölge Adliye Mahkemesince aynı Kanun’un 296/1. maddesi uyarınca değerlendirme yapılıp karar verilmesi gerekirken bu konuda ilk derece mahkemesince verilen 01.07.2022 tarihli ek kararın hukuken geçersiz olduğu ve ortada temyiz incelemesine konu bir hüküm bulunmadığı anlaşıldığından, hükümlünün dilekçesiyle ilgili Bölge Adliye Mahkemesince değerlendirme yapılması için dosyanın incelenmeksizin mahalline İADE edilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 26.03.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.