YARGITAY 2. CEZA DAİRESİ

2. Ceza Dairesi         2022/7126 E.  ,  2023/4581 K.
"İçtihat Metni"...
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2019/ 260 E. - 2021/ 906 K.
...
SUÇ : Hırsızlık
HÜKÜM : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi uyarınca temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi uyarınca temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1.Erzin Cumhuriyet Başsavcılığının, 09.04.2012 tarihli ve 2012/197 Esas No.lu iddianamesi ile sanık hakkında, müştekiye ait evin giriş katındaki çiçeğin içerisinde olan anahtarı alarak ikâmetin kapısını açıp içeri girdiği, tanık D.D.'in sanığı görmesi üzerine olaya müdahale etmesi şeklindeki eylemi nedeniyle hırsızlık suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/1.b, 35, 53, 58. maddeleri gereğince cezalandırılmasına karar verilmesi istemiyle kamu davası açılmıştır.
2. Erzin Asliye Ceza Mahkemesinin, 16.05.2013 tarihli ve 2012/136 Esas, 2013/130 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında hırsızlık suçundan 5237 sayılı Kanun’un 142/1-b, 35, 62, 53. maddeleri uyarınca 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve aynı Kanun'un 53/1. maddesi gereğince hak yoksunluklarının uygulanmasına karar vermiştir.
3.Yukarıda anılan kararın sanık ve o yer Cumhuriyet savcısı tarafından temyizleri üzerine; Yargıtay 2. Ceza Dairesinin, 24.05.2016 tarihli ve 2014/26084 Esas, 2016/9847 Karar sayılı kararı ile “TCK'nın 142/2-d maddesi yerine aynı Kanun'un 142/1-b maddesi uyarınca hüküm kurulması suretiyle eksik ceza tayini” sebebi ile hükmün bozulmasına karar verilmiştir..
4. Erzin Asliye Ceza Mahkemesinin, 13.04.2017 tarihli ve 2016/278 Esas, 2017/96 Karar sayılı kararı ile sanığın hırsızlık suçundan 5237 sayılı Kanun'un 142/2-d, 35, 62. maddeleri gereğince sırasıyla 1 yıl 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve aynı Kanun'un 53/1. maddesi gereğince hak yoksunluklarının uygulanmasına karar vermiştir.
5.Yukarıda anılan kararın sanık tarafından temyiz edilmesi üzerine; Yargıtay 2. Ceza Dairesinin, 19.03.2019 tarihli ve 2017/5668 Esas, 2019/5354 Karar sayılı kararı ile “TCK’nın 142/2-d maddesinin suç tarihinde 3 yıldan 7 yıla kadar hapis cezası içermesi ve eylemi teşebbüs aşamasında kalmasına rağmen, "takdiren" denilmek suretiyle alt sınırdan uzaklaşılarak adalet ve nesafet kuralları ile orantılılık ilkesine aykırı olarak, temel cezanın alt sınırın çok üzerinde belirlenmesi” sebebi ile hükmün bozulmasına karar verilmiştir.
6. Erzin Asliye Ceza Mahkemesinin, 18.11.2021 tarihli ve 2019/260 Esas, 2021/906 Karar sayılı kararı ile sanığın hırsızlık suçundan 5237 sayılı Kanun'un 142/2-d, 35, 62, maddeleri gereğince 1 yıl 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve aynı Kanun'un 53/1. maddesi gereğince hak yoksunluklarının uygulanmasına karar vermiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın temyiz istemi, hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
1.Sanığın müştekiye ait evin giriş katındaki çiçeğin içerisinde olan anahtarı alarak kapıyı açıp içeri girdiği, tanık D.D.'in sanığı görmesi üzerine olaya müdahale ettiği kabul edilerek Yerel Mahkemece sanığın teşebbüs aşamasında kalan hırsızlık suçundan cezalandırılmasına karar verilmiştir.
2.Sanığın aşamalarda alınan savunmalarında suça konu eve girmediğini beyan etmiştir. Kolluk görevlilerince düzenlenen Olay Yeri İnceleme Raporu, Olay Yeri Krokisi ve sanığı evden çıkıp kaçarken gördüğüne dair aşamalardaki tanık ifadelerinin dosya içinde mevcut olduğu anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE
Sanık her ne kadar üzerine atılı suçları işlemediğini iddia etmiş ise de, tanık D.D.'in sanığın müştekinin evinin kapısını kitleyerek anahtarı kapısının önündeki saksının içerisine attığını görmesi üzerine olaya müdahale ederek sanığı kolluk görevlilerine teslim ettiğini beyan etmesi sebebiyle sanık hakkında kurulan hükümde hukuka aykırılık bulunmamış, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı, ceza miktarı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Erzin Asliye Ceza Mahkemesinin, 18.11.2021 tarihli ve 2019/260 Esas, 2021/906 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak ONANMASINA, dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 19.09.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.