YARGITAY 2. CEZA DAİRESİ

2. Ceza Dairesi         2022/6922 E.  ,  2024/2262 K.
"İçtihat Metni"
B O Z M A Ü Z E R İ N E

İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2021/378 E., 2022/95 K.
SUÇA
SÜRÜKLENEN ÇOCUK : ...
SUÇLAR : Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlâli
HÜKÜMLER : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Suça sürüklenen çocuk hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi uyarınca temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi uyarınca temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Reyhanlı Cumhuriyet Başsavcılığının, 17.01.2012 tarihli ve 2012/46 Esas numaralı iddianamesi ile suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık ve konut dokunulmazlığının ihlâli suçlarından 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/1-b, 143, 116/1-4, 119/1-c, 31/3 ve 63. maddeleri gereğince cezalandırılması talebiyle kamu davası açılmıştır.

2. Reyhanlı 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 27.03.2012 tarihli ve 2012/19 Esas, 2012/158 Karar sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 142/1-b, 143 ve 31/3. maddeleri uyarınca 1 yıl 3 ay 16 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, konut dokunulmazlığının ihlâli suçundan 116/1-4, 119/1-c ve 31/3. maddeleri uyarınca 1 yıl 1 ay 10 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına hükmedilerek 5271 sayılı Kanun’un 231/5. maddesi gereği hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği, bu kararın 30.05.2012 tarihinde kesinleştiği anlaşılmıştır.
3. Reyhanlı 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 01.03.2016 tarihli ve 2016/29 Esas, 2016/152 Karar sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuğun, tabi tutulduğu denetim süresi içinde yeni bir kasıtlı suç işlediğinin ihbarı üzerine 5271 sayılı Kanun’un 231/11. maddesi uyarınca hükmün açıklanması ile suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 142/1-b, 143 ve 31/3. maddeleri uyarınca 1 yıl 3 ay 16 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, konut dokunulmazlığının ihlâli suçundan 116/1-4, 119/1-c ve 31/3. maddeleri uyarınca 1 yıl 1 ay 10 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, karar verilmiştir.
4. Anılan kararın, suça sürüklenen çocuk müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay 2. Ceza Dairesinin, 17.05.2021 tarihli ve 2021/4289 Esas, 2021/9480 Karar sayılı ilâmıyla; "suça sürüklenen çocuk hakkında sosyal inceleme raporu alınmadan veya alınmaması durumunda gerekçesi kararda gösterilmeden yazılı şekilde hüküm kurulduğu ve suça sürüklenen çocuk müdafiine duruşma günü tebliğ edilmeyerek savunma hakkının kısıtlandığı" gerekçesiyle, bozulmasına karar verilmiştir.
4.Reyhanlı 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 03.03.2022 tarihli ve 2021/378 Esas, 2022/95 Karar sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 142/1-b, 143 ve 31/3. maddeleri uyarınca 1 yıl 3 ay 16 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, konut dokunulmazlığının ihlâli suçundan 116/1-4, 119/1-c ve 31/3. maddeleri uyarınca 1 yıl 1 ay 10 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz sebebi, hükümleri temyiz etme iradesinden ibarettir.
III. OLAY VE OLGULAR
1.Mağdurun, 06.01.2012 günü babasının kendisini arayarak güvercinlerinin çalındığını bildirmesi üzerine, 08.01.2012 günü ikametine geldiği, yaptığı kontrolde evinin bahçesinde bulunan kümesinin arka duvarını delmek suretiyle 50 adet güvercininin çalındığını, 10 adedinin de kümeste ölü vaziyette olduğunu gördüğü, babasının görme engelli, hasta ve yaşlı olduğunu, 06.01.2012 günü saat 03.00 sıralarında ses duyduğunu ancak bakamadığını öğrendiği, sonrasında araştırmalara başladığı ve köye güvercinlerinin çalındığını haber verdiği, ... isimli bir şahsın yeni güvercin aldığını öğrenmesi üzerine, 09.01.2012 günü o şahsı bularak evine gittiği, kendisinin olmadığı ancak evdeki babaannesinin çatıya bakmasını söylemesi üzerine yaptığı kontrolde çatıdaki 50-60 güvercinden 17 tanesinin kendi güvercinleri olduğunu tespit ettiği, akabinde ... isimli şahsın gelerek bu güvercinleri suça sürüklenen çocuktan satın aldığını söylediğini belirttiği, mahkemece de eylemlerin suça sürüklenen çocuk tarafından gerçekleştirildiği kabul edilerek mahkûmiyet hükmü kurulmuştur.
2. Suça sürüklenen çocuk atılı suçları işlediğini ikrar etmiştir.
IV. GEREKÇE
5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu’nun geçici madde 1/3 yollamasıyla 25/1. maddesi gereğince çocuklar hakkındaki yargılamaya Cumhuriyet savcısı katılamayacağı hâlde gerekçeli karar başlığına sehven Cumhuriyet savcısının isminin ve sicilinin yazılmış olması mahallinde düzeltilmesi olanaklı yazım hatası olarak kabul edilmiş, yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin suça sürüklenen çocuk tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlere uyan suç vasıflarının ve yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, suça sürüklenen çocuk müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Reyhanlı 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 03.03.2022 tarihli ve 2021/378 Esas, 2022/95 Karar sayılı kararında suça sürüklenen çocuk müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğname'ye uygun olarak ONANMASINA, dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 13.02.2024 gününde oy birliğiyle karar verildi.