YARGITAY 2. CEZA DAİRESİ

2. Ceza Dairesi         2022/5501 E.  ,  2024/2639 K.
"İçtihat Metni"

İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2019/940 E., 2020/171 K.
SUÇ : Hırsızlık
HÜKÜMLER : İlk derece mahkemesi kararları kaldırılarak yeni hükümler kurulması
TEMYİZ EDENLER : Sanıklar ile sanık ... müdafii
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
I-Sanık ... hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik sanığın temyiz isteminin incelenmesinde;
Sanığın 10.03.2020 tarihli dilekçesi ile hükmü temyiz ettiği halde 17.01.2024 tarihli dilekçesi ile temyiz hakkından vazgeçtiğine, kararın onanmasını istediği şeklinde dilekçe sunduğu anlaşılmakla, sanığın "dosyam onansın" şeklindeki beyanı temyiz isteğinden vazgeçme niteliğinde olduğundan ve temyiz davasının istek şartına bağlı olduğu anlaşılmakla, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 266/1. maddesi gereği temyiz isteminden vazgeçme nedeniyle dava dosyasının incelenmeksizin mahalline İADESİNE,
II- Sanık ... hakkında hırsızlık suçundan kurulan hüküm ile ilgili temyiz itirazlarına gelince;
5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek, sanık ile müdafiinin temyiz istemlerinin, yeterli delil olmadığına beraat etmesi gerektiğine ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede;
1.Sanığın katılanı telefonla arayıp, kendisini banka görevlisi olarak tanıtıp katılanın hesap bilgilerine ulaşan ve katılanın bilgisi dahilinde onu hile ve desise ile kandırmak suretiyle kendi hesabına para gönderen sanığın eyleminin suç tarihi itibarıyla, 24.11.2016 tarihli yasa değişikliğinden önce işlendiği anlaşıldığından sanığın eyleminin 5237 sayılı Kanun'un 157/1. maddesindeki dolandırıcılık suçunu oluşturduğu gözetilmeden sanık hakkında aynı Kanun'un 142/2-e maddesi gereğince ceza verilmesi,
2.Kabule göre de; 19.02.2020 tarihli Konya Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin hükmü kaldırmasından önce ki hükümde sanığın sonuç ceza olarak 4 yıl hapis cezası ve 12.000,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği, hükmün sanık tarafından istinaf edildiği ve aleyhe istinaf bulunmadığı anlaşılmakla, sanık hakkında sonradan hükmedilen 5 yıl hapis cezasının 5271 sayılı Kanun'un 283/1. maddesi uyarınca kazanılmış hakka konu ilk hükme konu 4 yıl hapis ve 12.000,00 TL adlî para cezası üzerinden infazı yerine hata yapılarak sadece 4 yıl hapis cezası üzerinden infaz edilmesine karar verilerek sanığa eksik ceza tayin edilmesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanık ile müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün 5271 sayılı Kanun'un 302/2. maddesi uyarınca bu sebeplerden dolayı isteme aykırı olarak BOZULMASINA, bozma kararının hükmü temyizden feragat eden sanık ...’a sirayetine, aynı Kanun'un 304/2. maddesi uyarınca takdiren dosyanın gereği için Konya Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 20.02.2024 gününde oy birliğiyle karar verildi.