YARGITAY 2. CEZA DAİRESİ

2. Ceza Dairesi         2022/15332 E.  ,  2023/4014 K.
"İçtihat Metni"...
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2022/362 E., 2022/496 K.
...
SUÇLAR : Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlâli
HÜKÜMLER : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

I- Sanık Hakkında Konut Dokunulmazlığının İhlâli Suçundan Kurulan Hükme Yönelik Temyiz İsteminin İncelenmesinde
Karaman 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 04.12.2015 tarihli ve 2014/711 Esas, 2015/821 Karar sayılı kararında sanık hakkında hırsızlık ve konut dokunulmazlığının ihlâli suçlarından mahkumiyetine karar verildiği, sanık tarafından gerekçeli temyiz dilekçesinde hırsızlık suçundan kurulan mahkumiyet kararının temyiz edildiğinin belirtildiği nazara alındığında konut dokunulmazlığının ihlâli suçunun temyiz edilmeksizin kesinleştiği, Dairemizce belirtilen kararın hırsızlık suçu yönünden bozulması üzerine, mahkemece yapılan yargılama sonucunda konut dokunulmazlığının ihlâli suçundan da yeniden mahkumiyet hükmü kurulması geçersiz olup, konut dokunulmazlığının ihlâli suçundan sonraki karar hukuken yok hükmünde olduğu kabul edilmekle, sanık müdafiinin konut dokunulmazlığının ihlâli suçundan kurulan hükme yönelik hukuki konusu olmayan temyiz talebinin 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 317. maddesi uyarınca Tebliğname’ye aykırı olarak REDDİNE,
II- Sanık Hakkında Hırsızlık Suçundan Kurulan Hükme Yönelik Temyiz İsteminin İncelenmesinde
Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı Kanun’un 305. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi uyarınca temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi uyarınca temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi uyarınca temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1.Karaman Cumhuriyet Başsavcılığının, 14.11.2014 tarihli ve 2014/3308 Esas No.lu iddianamesi ile sanık hakkında gece vakti şikayetçilerin konutuna girerek dokuz adet burma bilezik ve 200,00 TL para çalması şeklindeki eylemi nedeniyle hırsızlık suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/2-h, 143, 168/1, 53. maddeleri gereğince cezalandırılmasına karar verilmesi istemiyle kamu davasının açıldığı,
2. Karaman 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 04.12.2015 tarihli ve 2014/711 Esas, 2015/821 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında hırsızlık suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 142/2-h, 143, 168/1, 62/1 ve 53. maddeleri uyarınca 1yıl 13 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verildiği,
3.Karaman 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 04.12.2015 tarihli ve 2014/711 Esas, 2015/821 Karar sayılı kararının sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay 2. Ceza Dairesinin 05.04.2022 tarihli ve 2020/26465 Esas, 2022/6638 Karar sayılı kararı ile sanığa zorunlu müdafi atanması gerekmesi nedeniyle bozulmasına karar verildiği,
4. Karaman 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 22.09.2022 tarihli ve 2022/362 Esas, 2022/496 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında hırsızlık suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 142/2-h, 143, 168/1, 62 ve 53 maddeleri uyarınca 2 yıl 1 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına,1412 sayılı Kanun’un 326/son maddesi uyarınca neticeden 1 yıl 13 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık müdafiinin temyiz istemi eylemin gece vakti işlendiğine ilişkin delilin bulunmadığına, sanığın beraat etmesi gerektiğine ve lehe hükümlerin uygulanmasına ilişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
1. Olay günü sanığın, 5237 sayılı Kanun'un 6/e maddesi kapsamında gece vakti sayılan zaman dilimi içerisinde saat 20.00 sıralarında, şikâyetçilerin ikametlerinde bulunmadığını bildiği , şikâyetçilerin korunaksız PVC penceresini ittirerek açıp içeri girdiği, içeride bulunan şikâyetçilere ait dokuz adet burma bilezik ile 200,00 TL parayı çaldıktan sonra olay yerinden ayrıldığı, çaldığı bileziklerden bir kısmını kuyumcularda bozdurduğu, akabinde olayın duyulması üzerine, sanığın pişmanlık göstererek hazırlık aşamasında çaldığı eşyaların tamamını şikâyetçilere tam ve eksiksiz olarak iade ettiği kabul edilerek sanığın cezalandırılmasına karar verildiği,
2. Sanığın aşamalarda alınan savunmalarında üzerine atılı suçlamayı kabul ettiği,
3.Kolluk görevlilerince düzenlenen Olay Yeri İnceleme Raporu, Olay Yeri Krokisi, Değer Tespit Tutanağı, Muhafaza Altına Alma Ve Teslim Tutanağı, CD İzleme Tutanağı dosya içinde mevcut olduğu anlaşılmıştır.
IV. GEREKÇE
1.Sanığın aşamalarda suçu nasıl işlediğine ilişkin ayrıntılı ve samimi beyanları, sanığın suça konu eşyaları sattığı iş yerindeki kamera kayıtları ve suça konu eşyaların sanık tarafından iade edildiği nazara alındığında mahkemenin sanığın eylemi gerçekleştirdiğine dair kabul ve değerlendirmesinde bir usulsüzlük bulunmamış, sanığın aşamalarda alınan savunmalarında eylemi saat 20.00 sıralarında gerçekleştirdiğini beyan ettiği, UYAP'tan alınan güneşin doğuş ve batış çizelgesine göre, güneşin saat 16.46'da battığı, gece vaktinin saat 17.46'da başladığı, bu nedenle hırsızlık suçunun gece vakti işlendiği anlaşıldığından 5237 sayılı Kanun'un 143. maddesinin uygulanmasında hukuka aykırılık bulunmamış, sanık hakkında kurulan hükümde, 5237 sayılı Kanun'un 62/1. maddesi uyarınca takdiri indirim sebebi uygulandığı, sanık hakkında hükmedilen netice ceza miktarının 2 yıl 1 ay hapis cezası olduğu, diğer lehe hükümlerin, 5237 sayılı Kanun'un 50. maddesi uyarınca seçenek yaptırımlara çevirme, aynı Kanun'un 51. maddesi uyarınca, sanığın suç tarihindeki yaşı da gözetilerek erteleme ve 5271 sayılı Kanun'un 231/5. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasının uygulanmasında, sonuç ceza miktarı itibarıyla kanunî engel bulunduğu anlaşıldığından, hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.
2.Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir.
3. Karaman 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 22.09.2022 tarihli ve 2022/362 Esas, 2022/496 Karar sayılı kararında, Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen 1412 sayılı Kanun'un 326/son maddesi gereğince 1 yıl 13 ay hapis cezası üzerinden infazına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, sonuç olarak 1 yıl 13 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmesi, dışında bir hukuka aykırılık görülmemiştir.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde 3 numaralı bentte açıklanan nedenle Karaman 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 22.09.2022 tarihli ve 2022/362 Esas, 2022/496 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322. maddesi gereği hüküm fıkrasından "1412 sayılı Kanun'un 326/son gereği sanığın kazanılmış hakkı bulunduğundan neticeten 1 yıl 13 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına,” ilişkin fıkra çıkarılarak yerine "Sanık hakkında tayin olunan 2 yıl 1 ay hapis cezasının, 1412 sayılı Kanun'un 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hakkı korunarak 1 yıl 13 ay hapis cezası üzerinden infazına" ibaresi eklenmek suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 04.07.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.