YARGITAY 2. CEZA DAİRESİ

2. Ceza Dairesi         2022/14841 E.  ,  2023/4095 K.
"İçtihat Metni"...
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2022/119 E., 2022/639 K.
SUÇ : Konut dokunulmazlığının ihlâli
HÜKÜM : Mahkumiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanık hakkında bozma üzerine konut dokunulmazlığının ihlâli suçu yönünden kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi uyarınca temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi uyarınca temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi uyarınca temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1.Babaeski Cumhuriyet Başsavcılığının, 04.03.2013 tarihli ve 2013/55 Esas numaralı iddianamesiyle sanık hakkında katılana ait ikametin kapısının göbek kısmını kırarak zarar verip hırsızlık yapmaya çalışması nedeniyle 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/1-b, 35 ve 151/1. maddeleri uyarınca cezalandırılması talebiyle kamu davası açılmıştır.
2. Babaeski Asliye Ceza Mahkemesinin, 05.11.2014 tarihli ve 2013/78 Esas ve 2014/576 Karar sayılı kararı ile sanığın hırsızlık suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 142/1-b, 35 ve 62. maddeleri uyarınca 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, konut dokunulmazlığının ihlâli suçundan, aynı Kanun'un 116/1 ve 62. maddeleri uyarınca 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, mala zarar verme suçundan, aynı Kanun'un 151/1 ve 62. maddeleri uyarınca 3 ay 10 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.
3. Babaeski Asliye Ceza Mahkemesinin, 05.11.2014 tarihli ve 2013/78 Esas, 2014/576 Karar sayılı kararının sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay 17. Ceza Dairesinin 30.05.2018 tarihli ve 2016/7892 Esas, 2018/8019 Karar sayılı kararı ile sanığın hırsızlık ve mala zarar verme suçlarından hükmolunan mahkumiyet hükümlerinin onanmasına, konut dokunulmazlığının ihlâli suçundan ise 5271 sayılı Kanun'un 170/3. ve 225/1. maddelerinde öngörülen yönteme ve biçime uygun olarak açılmış bir dava bulunmadığı halde, bu suç için ek iddianame düzenlettirilmesi gerektiği, suçun gece vakti işlenmesine rağmen sanık hakkında 116/4. maddesinin uygulanması gerektiği ve 5237 sayılı Kanun'un 53/1. maddesinin (c) fıkrasındaki, kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından yoksunluğun koşullu salıverme tarihine, aynı maddenin diğer haklar ile a, d ve e bentlerindeki hak yoksunluğun ise infaz tarihine kadar süreceğinin gözetilmemesi suretiyle aynı maddenin üçüncü fıkrasına aykırı davranılması, ayrıca T.C. Anayasa Mahkemesi'nin, aynı Kanun'un 53. maddesine ilişkin olan, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının, 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanmış olması nedeniyle iptal kararı doğrultusunda aynı Kanun'un 53. maddesindeki hak yoksunluklarının yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunduğunun gözetilmemesi nedenleriyle bozulmasına karar verilmiştir.
4. Bozma üzerine, Babaeski Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2018/708 Esas numarası üzerinden yürütülen yargılamada, bozmaya uyularak Babaeski Cumhuriyet Başsavcılığına bozma doğrultusunda ihbarda bulunulmuş, Babaeski Cumhuriyet Başsavcılığının 21.11.2018 tarih ve 2018/806 Esas numaralı iddianamesiyle sanık hakkında olay tarihinde katılanın ikametinin bulunduğu apartmana girmesi ve kapıyı açmaya çalışması nedeniyle 5237 sayılı Kanun'un 116/1 ve 35. maddeleri uyarınca cezalandırılması talebiyle kamu davası açılmış, iddianamenin kabulü kararı ile dosya Babaeski Asliye Ceza Mahkemesinde 2018/985 Esas numarası almış, Babaeski Asliye Ceza Mahkemesinin 2018/985 Esas, 2019/131 Karar numaralı karar ile bu dosyanın asıl dosya olan Babaeski Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2018/708 Esas numaralı dosya ile birleştirilmesine karar verilmiştir.
5. Babaeski Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2018/708 Esas, 2019/383 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında konut dokunulmazlığının ihlâli suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 116/1, 35 ve 62. maddeleri uyarınca 3 ay 22 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiş, bu karar 04.07.2019 tarihinde kesinleşmiştir.

6. Sanığın denetim süresi içerisinde Muratlı Asliye Ceza Mahkemesi'nin 06.10.2021 tarihinde kesinleşen 2019/598 E., 2021/82 K. sayılı kararı ile 04.10.2019 tarihinde suç işlediğinden bahisle, Babaeski Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2018/708 Esas sayılı dosyasına ihbarda bulunulmuş, bunun üzerine Babaeski 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 08.06.2022 tarih 2022/119 E., 2022/639 K. sayılı kararı ile sanık hakkında geri bırakılan hüküm aynen açıklanarak, sanığın konut dokunulmazlığının ihlâli suçundan 5237 sayılı Kanun'un 116/1, 35 ve 62. maddeleri uyarınca 3 ay 22 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.
7. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 19/11/2022 tarihli ve 2022/129771 sayılı, "Yargıtay bozma ilamının bu suça ilişkin bozma gerekçesi okunmadan, uyulup uyulmayacağına karar verilmeden yargılamaya devamla, eylemli şekilde bozma kararına direnilmesinin usul ve yasaya aykırı olması" şeklindeki bozma görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın temyiz isteminin; "Hakkında lehine hükümler uygulanması" talebine dair olduğu tespit edilmiştir.
III. OLAY VE OLGULAR
1.Sanığın katılana ait apartmana girmek ve sonrasında daire kapısını zorlamak suretiyle katılanın konut dokunulmazlığı ihlâl ettiği kabul edilerek sanığın atılı suçtan mahkûmiyetine karar verildiği,
2.Katılanın karşı komşusu olan görgü tanığı ...'ın duruşmadaki ve soruşturma beyanlarında olay günü akşam 21.00 sıralarında evde yalnızken karşı komşusu katılanın ikamet kapısından gelen sesler üzerine kapıyı açtığında sanık ile karşılaştığını ancak şahsın olay yerinden kaçtığını belirttiği, kolluk görevlilerince 09.10.2012 tarihinde düzenlenen canlı ve çoklu teşhis tutanağına göre de sanığı tam ve kesin olmak üzere teşhis ettiği,
3.UYAP kayıtlarına göre, güneşin batış saatinin 18.52 olduğu ve gece vaktinin 19.52’de başladığı,
4.Sanığın aşamalarda alınan savunmalarında üzerine atılı suçu işlediğini kabul ettiği anlaşılmıştır.
IV. GEREKÇE
Babaeski Asliye Ceza Mahkemesi'nin bozmadan sonraki esas numarası olan 2018/708 Esas sayılı dosyasının 1. celsesinde 1 numaralı ara karar ile Yargıtay bozma ilamına uyulduğu görülmekle, tebliğnamede bu yönde bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiş, suç gece vakti işlenmesine rağmen sanık hakkında 116/4. maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi ve yine apartmana girmekle konut dokunulmazlığının ihlâli suçunun tamamlandığı gözetilmeden sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 35. maddesinin uygulanması suretiyle eksik ceza tayini aleyhe temyiz olmadığından bozma sebebi yapılmamıştır.
Sanık hakkında hükmedilen sonuç ceza miktarı ile dava dosyası kapsamındaki tüm deliller birlikte değerlendirildiğinde; lehe hükümlerin uygulanması hususuna ilişkin Babaeski 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 08.06.2022 tarih 2022/119 Esas, 2022/639 Karar sayılı kararında, hukuka aykırılık bulunmamış, yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı,

eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen temyiz sebepleri de reddedilmiştir.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Babaeski 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 08.06.2022 tarih 2022/119 Esas, 2022/639 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve re'sen dikkate alınan hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün isteme aykırı olarak ONANMASINA, dava dosyasının Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 05.07.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.